De Duivel
De duivel kwam ik volkel aan vlak voor het nachtelijk uur
Zwevend hoog boven de weg op een tapijt van vuur
Hij kwam via de schoolstraat zo op het schapenplijn
Waar hij helse klanken hoorde en riep hier moeten we zijn
Hij stapte van zijn vlotten af en liep het dorpshuis binnen
Waar de fanfare op het punt stond de repetitie te beginne
Iedereen zat verstijft en hield de ogen afgewent
En de duivel liep naar het plateautje van de dirigent
Hij klom op de verhoging de onschuld werd verdreven
En met vuur in zijn stem liet hij de aarde beven
Onderaan en opgelet voorkom het land
Ik het alleen 2 linker dus ik zoek een rechter hand
Hij bevindt zich onder jullie zorg dat ik hem zie
Ik zoek de schrik van de harmonie
Iedereen hielt de adem in en ze bleven stokstijf staan
Mar na een tijdje wezen ze allemaal Roberto aan
Roberto ik daag je uit zei de duivel
Mar zelf heb ik geen zin
Daarom zet ik nu mijn 2 linker handen in
De handlangers waren klaar
En Roberto keek strak de duivel aan
Waarmee hij hem gebood mar beter aan de kant te gaan
Hij zei duivel: mij maak je niet gek
Hij stak die fluit in zijn lange nek
Kijk maar ga gerust je gang
Nee Robert was zelf van de duvel nie bang
De duivel was tevreden
En hij bood Roberto aan
Om als rechter hand van hem het leven door te gaan
Mar Robert vondt dat de duivel zelf zijn linkerhanden niet verdiende
2 prima muziekanten mar met verkeerde vrienden
Als een zielig hoopje bang en laf
Ja zo droop de duivel af
talent zeg zulle we same gaan?
En zo is deze band onstaan
O Diabo
O diabo chegou cheio de estilo bem na hora da noite
Flutuando alto sobre a estrada em um tapete de fogo
Ele veio pela rua da escola direto pro caminho das ovelhas
Onde ouviu sons infernais e gritou aqui é o nosso lugar
Ele desceu do seu barco e entrou na casa do povo
Onde a banda estava prestes a começar o ensaio
Todo mundo ficou paralisado e desviou o olhar
E o diabo caminhou até o palquinho do maestro
Ele subiu no estrado, a inocência foi embora
E com fogo na voz, fez a terra tremer
Atenção, prestem atenção, evitem o país
Eu sou só duas esquerdas, então procuro uma mão direita
Ela está entre vocês, cuidem pra eu vê-la
Eu busco o terror da harmonia
Todo mundo prendeu a respiração e ficou paralisado
Mas depois de um tempo, todos apontaram pro Roberto
Roberto, eu te desafio, disse o diabo
Mas eu não tô a fim
Por isso agora coloco minhas duas mãos esquerdas
Os capangas estavam prontos
E Roberto encarou o diabo firme
Com isso, ele mandou o diabo se afastar
Ele disse, diabo: você não me deixa louco
Ele enfiou a flauta no seu longo pescoço
Olha, pode ir em frente
Não, Roberto não tinha medo do diabo
O diabo estava satisfeito
E ofereceu a Roberto
Pra ser sua mão direita e viver ao seu lado
Mas Roberto achou que o diabo não merecia suas mãos direitas
Dois ótimos músicos, mas com amigos errados
Como um pobre e medroso
Sim, assim o diabo se foi
Talento, vamos juntos?
E assim essa banda nasceu