395px

Noite de Cristal

Bap

Kristallnaach

Et kütt vüür, dat ich mein, dat jet klirrt
Dat sich irjendjet en mich verirrt
E Jeräusch, nit ens laut
Manchmol klirrt es vertraut
Selden su, dat mer't direk durchschaut

Mer weed wach, rief die Aure un sieht
En'nem Bild zweschen Breughel un Bosch
Kei Minsch, dä öm Sirene jet jitt
Weil Entwarnung nur half su vill koss
Et'rüsch noh Kristallnaach

En der Ruhe vür'm Sturm, wat ess dat?
Janz klammheimlich verlööß wer die Stadt
Honoratioren incognito hasten vorbei
Offiziell sinn die nit jähn dobei
Wenn die Volkssseele, allzeit bereit
Richtung Siedepunkt wütet un schreit
Heil, Halali un grenzenlos geil noh Vergeltung brüllt
Zitternd vor Neid
In der Kristallnaach

Doch die alles, wat anders ess, stührt
Die mem Strom schwemme, wie't sich jehührt
Für die Schwule Verbrecher sinn
Ausländer Aussatz sinn
Bruchen wer, der se verführt
Un dann rettet kein Kavallerie
Keine Zorro kömmert sich dodrömm
Dä piss höchstens e „Z“ en der Schnie
Un fällt lallend vüür Lässigkeit öm
Na un? Kristallnaach
Kristallnaach

En der Kirch met dä Franz Kafka-Uhr
Ohne Zeiger met Striche drop nur
Ließ ne Blinde 'nem Taube Strubbelpeter vüür
Hinger dreifach verriejelter Düür
Un dä Wächter 'mem Schlüsselbund hällt
Sich em Ähnz für jet wie e Jenie
Weil'er Auswege pulverisiert
Un verkäuf jäjen Klaustrophobie
En der Kristallnaach

Währenddessen, am Maatplatz vielleich
Unmaskiert, hück mem wohre Jeseech
Sammelt Stein, schlief et Mezz
Op die, die schon verpezz
Probt dä Lynch-Mob für't jüngste Jereech
Un zem Laade nur flüchtig vertäut
Gie Galeeren stonn längs unger Dampf
Weet em Hafen op Sklaven jewaat
Op dä Schrott uss dämm ungleiche Kampf
Us der Kristallnaach

Do, wo Darwin für alles herhällt
Ob mer Minsche verdriev oder quält
Do, wo hinger Macht Jeld ess
Wo stark sinn die Welt ess
Vun Kusche un Strammstonn entstellt
Wo mer Hymnen om Kamm sujar blööß
En barbarischer Gier noh Profit
Hosianna un Kreuzigt ihn rööf
Wemmer irjend ne Vorteil drin sieht
Ess täglich Kristallnaach
Kristallnaach
Kristallnaach

Noite de Cristal

Está pegando fogo, eu sinto que algo estala
Que algo dentro de mim se perde
Um barulho, nem tão alto
Às vezes parece familiar
Raramente se vê, que se entende direto

Estamos acordando, grita a aurora e vê
Em uma imagem entre Breughel e Bosch
Nenhum humano, que sirene há
Porque o alerta só custa tão pouco
É um eco da Noite de Cristal

Na calma antes da tempestade, o que é isso?
De forma bem discreta, quem deixou a cidade?
Os honoráveis passam disfarçados
Oficialmente não estão por aqui
Quando a alma do povo, sempre pronta
Rumo ao ponto de ebulição, grita e brada
Saudações, Halali e sem limites, gritando por vingança
Tremendo de inveja
Na Noite de Cristal

Mas tudo que é diferente, se agita
Os que nadam na corrente, como se comportam
Para os criminosos homossexuais
Os estrangeiros são a praga
Quebram quem os seduz
E então não há cavalaria que salve
Nenhum Zorro se importa com isso
Só um "Z" na calça
E cai, balançando, cheio de desprezo
E aí? Noite de Cristal
Noite de Cristal

Na igreja com o relógio de Franz Kafka
Sem ponteiros, só marcas nele
Deixou um cego com um pombo, um Peter desajeitado
Atrás de uma porta tripla trancada
E o guardião com o molho de chaves
Se parece com algo como um gênio
Porque ele pulveriza as saídas
E vende a cada um a claustrofobia
Na Noite de Cristal

Enquanto isso, na praça talvez
Sem máscara, hoje com o verdadeiro rosto
Coletando pedras, dormindo no meio
Para aqueles que já estão perdidos
O linchamento ensaia para o último julgamento
E na carga só um breve disfarce
As galeras estão paradas sob vapor
Esperando no porto por escravos
Do entulho desse desigual combate
Da Noite de Cristal

Lá, onde Darwin tem tudo
Se estamos sufocando ou torturando humanos
Lá, onde atrás do poder está o dinheiro
Onde ser forte é o que importa
De abraços e posturas distorcidas
Onde cantamos hinos de forma suja
Em uma ganância bárbara por lucro
Hosianna e crucificai-o, gritem
Se alguém vê algum benefício nisso
É dia de Noite de Cristal
Noite de Cristal
Noite de Cristal

Composição: