Kus In De Kloostertuin
Zuster, laat mij u kussen
Ook al weet ik dat 't niet mag
Gij zijt gezegend ondertussen
Ik wist wel dat u mij zag
Als de verleiding tot het verraad
Ga met me mee, magere Maria
't Licht gaat uit, de poort sluit
't Is al laat
Ik wacht op u, bij de liguster
In de kloostertuin
Nu wacht de nacht op de zuster
Verbaasde bomen in de tuin
Blozen tot hun kruin
Geef me 'n kus, zus
De heer slaapt, ik leid je om de tuin
Het grind kraakt, geen hond ontwaakt
Met dit lome weer
Zuster, ik wil u kussen
Ook al weet ik dat 't niet mag
Gij zijt gezegend ondertussen
Alleen voor deze ene keer
Je kijkt onwennig en bedeesd
Maria, er is niemand die aan u tipt
Geef je over aan het Lof der Liefde
Een beetje gesjeesd, 'n beetje verknipt
Dat wat je grieft, is 'de schuld', 't kwaad
De kus steeds flauwer
De lus steeds nauwer;
Nee zus, je hebt 't niet versmaad
Magere Maria drinkt nu 'n Tia
Samen met Lia in 't vrouwenkafee
Reeds gesjeesd maar nog steeds bedeesd
Ging ze na d'r retraite
Toch met me mee
Zuster Maria liet zich kussen
Midden tussen het struweel
De duistere krachten
Het zijn de nachten
Van de machtige minnestreel
Beijo no Jardim do Convento
Irmã, deixa eu te beijar
Mesmo sabendo que não pode
Você está abençoada, afinal
Eu sabia que você me via
Quando a tentação se transforma em traição
Vem comigo, magra Maria
A luz se apaga, o portão fecha
Já está tarde
Eu te espero, perto do ligustro
No jardim do convento
Agora a noite espera pela irmã
Árvores surpresas no jardim
Corando até a raiz
Me dá um beijo, irmã
O senhor dorme, eu te levo para o lado
A gravilha estala, nenhum cachorro acorda
Com esse tempo morno
Irmã, eu quero te beijar
Mesmo sabendo que não pode
Você está abençoada, afinal
Só por esta única vez
Você parece estranha e tímida
Maria, não tem ninguém que te toque
Se entrega ao Louvor do Amor
Um pouco enrolada, um pouco confusa
O que te entristece é 'a culpa', 'o mal'
O beijo cada vez mais fraco
A laçada cada vez mais apertada;
Não, irmã, você não rejeitou
Magra Maria agora toma um Tia
Junto com Lia no café das mulheres
Já enrolada, mas ainda tímida
Foi após seu retiro
Ainda assim veio comigo
Irmã Maria deixou-se beijar
No meio do matagal
As forças sombrias
São as noites
Do poderoso trovador do amor