Gedicht in de nacht
Je grijpt naar je pen
Je weet waar ik ben
De kleur van de inkt zegt je naam
Je weet waar ik woon
Geen telefoon
En niets dat me verraadt aan het raam
Je krijgt me niet te zien en het wachten wordt lang
De stilte van de straat maakt je bang
Kwart over tien maar het heeft geen belang
Dit had je voor jezelf voorzien
Je grijpt naar je pen
Je weet waar ik ben
Je zet je woorden op papier
Je kijkt waar ik blijf
Kwart over vijf
Je geeft jezelf nog een kwartier
En je schrijft (en je schrijft) en vergeet (en vergeet) de tijd (de tijd)
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft (en je schrijft) over schuld (over schuld), over spijt (over spijt)
En je blijft (en je blijft) en je schrijft (en je schrijft) en wacht
Een gedicht in de nacht
In het donker portaal doe jij je verhaal
De klok slaat kwart voor acht
In een straat zonder licht maak jij je gedicht
In een stijl door de nacht bedacht
Je lippen bewegen, je ogen zijn dicht
Gesloten voor het ochtendlicht
Voel je de regen op je bleke gezicht
De wijzer gaat naar kwart voor negen
En je schrijft (en je schrijft) en vergeet (en vergeet) de tijd (de tijd)
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft (en je schrijft) over schuld (over schuld), over spijt (over spijt)
En je blijft (en je blijft) en je schrijft (en je schrijft) en wacht
Een gedicht in de nacht
En je schrijft (en je schrijft) en vergeet (en vergeet) de tijd (de tijd)
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft (en je schrijft) over schuld (over schuld), over spijt (over spijt)
En je blijft (en je blijft) en je schrijft (en je schrijft) en wacht
Een gedicht in de nacht
Poema na Noite
Você pega sua caneta
Você sabe onde estou
A cor da tinta diz seu nome
Você sabe onde eu moro
Sem telefone
E nada que me entregue na janela
Você não vai me ver e a espera vai ser longa
O silêncio da rua te deixa assustada
Dez e quinze, mas isso não importa
Você já tinha previsto isso pra você
Você pega sua caneta
Você sabe onde estou
Você coloca suas palavras no papel
Você olha onde estou
Cinco e quinze
Você se dá mais um quarto de hora
E você escreve (e você escreve) e esquece (e esquece) o tempo (o tempo)
E a rua se torna um grande e suave tapete
E você escreve (e você escreve) sobre culpa (sobre culpa), sobre arrependimento (sobre arrependimento)
E você fica (e você fica) e escreve (e escreve) e espera
Um poema na noite
No portal escuro você conta sua história
O relógio marca sete e quarenta
Em uma rua sem luz você faz seu poema
Em um estilo pensado pela noite
Seus lábios se movem, seus olhos estão fechados
Fechados para a luz da manhã
Sente a chuva no seu rosto pálido
O ponteiro vai para sete e cinquenta
E você escreve (e você escreve) e esquece (e esquece) o tempo (o tempo)
E a rua se torna um grande e suave tapete
E você escreve (e você escreve) sobre culpa (sobre culpa), sobre arrependimento (sobre arrependimento)
E você fica (e você fica) e escreve (e escreve) e espera
Um poema na noite
E você escreve (e você escreve) e esquece (e esquece) o tempo (o tempo)
E a rua se torna um grande e suave tapete
E você escreve (e você escreve) sobre culpa (sobre culpa), sobre arrependimento (sobre arrependimento)
E você fica (e você fica) e escreve (e escreve) e espera
Um poema na noite