Neem me toch mee
In het dok waar de verveling weegt op mijn bestaan
Komen schepen, hun ruimen gevuld met vruchten en graan
Hun namen doen me altijd dromen
Over plaatsen waar ik nooit zal komen
Zo heel mooi, zo heel ver
Waar de zomers eeuwig duren
Waar het zand je huid zal schuren
Zo heel ruw, zo ver weg
Ik ken enkel een hemel vol wolken zo grijs
Hier eindigt mijn wereld. Ik ging nooit op reis
Refrein: Neem me toch mee naar het land van de zon
Zeg nu niet nee, maar zeg me nu: kom
Ik weet er is op de wereld een plaats voor mij in de zon
In de kroeg maken de zeelui altijd plezier
In een dronken bui roepen zij: breng ons meer bier
En dan grijpen ze hun kans
Ja, de poppen gaan aan het dansen
Want ze zijn nu op zwier
En ze drinken nog veel meer
Zo veel meer dan die andere keer
Het wordt vroeg, nooit genoeg
Als de kroeg dan sluit en ze duiken in hun kajuit
Dan benijd ik hen en ik neem dan een besluit
Refrein
Op een dag een sloep zo verroest, een heel ouwe schuit
Met een motor die hoest maar toch vaar ik het zeegat uit
En dan vaar ik naar die hete stranden
Van die verre mooie warme landen
Weg van hier, met plezier
Waar de zon mijn bleke huid zal branden
En mijn ouwe schuit voorgoed mag stranden
Ver van hier, met plezier
Ik verdwijn uit jouw zicht zonder spijt en voor altijd
Want ik stuur geen bericht en mij ben je nu kwijt
Refrein
Refrein
Lalala...
Ik weet er is op de wereld een plaats voor mij in de zon
Me Leve Pra Longe
No cais onde o tédio pesa na minha vida
Chegam barcos, suas cargas cheias de frutas e grãos
Seus nomes sempre me fazem sonhar
Sobre lugares onde nunca irei chegar
Tão lindos, tão distantes
Onde os verões duram pra sempre
Onde a areia arranha sua pele
Tão áspero, tão longe
Só conheço um céu cheio de nuvens tão cinzas
Aqui termina meu mundo. Nunca viajei
Refrão: Me leve pra longe, pro país do sol
Não diga não, mas me diga agora: vem
Eu sei que há um lugar no mundo pra mim sob o sol
No bar, os marinheiros sempre se divertem
Em um estado de embriaguez, eles gritam: traz mais cerveja
E então aproveitam a chance
Sim, as bonecas começam a dançar
Porque agora estão alegres
E bebem muito mais
Muito mais do que da outra vez
Fica tarde, nunca é o suficiente
Quando o bar fecha e eles mergulham em suas cabines
Eu os invejo e então tomo uma decisão
Refrão
Um dia, um bote tão enferrujado, um barco bem velho
Com um motor que tosse, mas mesmo assim eu navego pro mar aberto
E então vou pra aquelas praias quentes
Daquelas terras distantes e lindas
Longe daqui, com prazer
Onde o sol queimará minha pele pálida
E meu velho barco poderá encalhar pra sempre
Longe daqui, com prazer
Eu desapareço da sua vista sem arrependimento e pra sempre
Porque não mando notícias e agora você me perdeu
Refrão
Refrão
Lalala...
Eu sei que há um lugar no mundo pra mim sob o sol