Dno
Vdy kdy si myslím e sem úplnì na dnì,
vstanu a udìlám dalí krok.
Z minuty je hodina,z hodiny den,
ze dne mìsíc z mìsíce rok.
Kdy na dosah ruky blíí se cíl
v posledním nádechu nastane ticho.
Od zaèátku znova z posledních sil
nechám si opìt rozkopat bøicho.
S odporem rád ,snaím se smát
opakovanì nesèetnìkrát
Staený úsmìv z výrazu tváøe
Vdy kdy si myslím,e sem úplnì na dnì.
Zvednu ruce a zaènu køièet
z hlásky jsou slova ze slov vìty
z vìt fráze,co nechcete slyet.
Sáh jsem si na dno znova u nevstanu
ve co se stalo musí mi staèit
neudìlám krok,nehybnì zùstanu
v podøepu budu ví silou tlaèit.
No Fundo
Toda vez que eu penso que estou no fundo do poço,
me levanto e dou mais um passo.
De um minuto vira uma hora, de uma hora um dia,
de um dia um mês, de um mês um ano.
Quando o objetivo está ao alcance da mão
no último suspiro, o silêncio chega.
Do começo de novo, com as últimas forças
vou deixar meu estômago ser chutado de novo.
Com resistência, eu gosto, tento rir
incontáveis vezes, repetidamente.
Um sorriso forçado no meu rosto
Toda vez que eu penso que estou no fundo do poço.
Levanto as mãos e começo a gritar
as vozes se tornam palavras, das palavras frases,
das frases, coisas que você não quer ouvir.
Eu toquei o fundo de novo, mas não vou me levantar
no que aconteceu, isso deve ser suficiente pra mim.
Não vou dar um passo, vou ficar parado,
agachado, vou empurrar com toda a força.