Carolien
De stad lag verlaten als een mistige vlek
En ik wist niet waar ik heen moest gaan
Een vluchtige vogel, een schuwe hond
Het kouwe neonlicht, ik kon niet meer staan
Duizenden straten door, maar ik vond geen uitweg meer
Waar was je, oh, ik wist het niet
Maar je naam riep ik toch keer op keer
refr.:
Oh, Carolien, oh, Carolien
Laat weten; waar ben je, ik mis je, oh, Carolien
Ik huil om jou, jij bent mijn vrouw
Ben ik je verloren, voor altijd, zeg het me nou
Ik leef in eenzaamheid
Nachten heb ik zo gelopen, door de grijze stad, zonder jou te zien
Doelloos liep ik op 't asfalt van de natte brug, en ik vroeg mezelf hier
misschien
Maar ik had de moed al opgegeven, bij mezelf, voor altijd
Ik zag mezelf alleen nog in de etalegeruit, vol haat en spijt
refr.(2x)
Carolien
A cidade estava vazia como uma mancha de neblina
E eu não sabia pra onde ir
Um pássaro fugaz, um cachorro tímido
A luz de néon fria, eu não conseguia mais ficar em pé
Milhares de ruas, mas não encontrei saída
Onde você estava, oh, eu não sabia
Mas seu nome eu chamava repetidamente
refr.:
Oh, Carolien, oh, Carolien
Me diga; onde você está, eu sinto sua falta, oh, Carolien
Eu choro por você, você é minha mulher
Eu te perdi, pra sempre, me diga agora
Eu vivo na solidão
Noites eu andei assim, pela cidade cinza, sem te ver
Sem rumo, eu caminhava no asfalto da ponte molhada, e me perguntava aqui
quem sabe
Mas eu já havia perdido a coragem, comigo mesmo, pra sempre
Eu só me via no reflexo da vitrine, cheio de ódio e arrependimento
refr.(2x)