zij
Zij komt hier niet de eerste keer
Dezelfde kroeg, dezelfde sfeer
Ze drinkt haar glas, vergeet de tijd
En knoeit haar as, verloren spijt
Ooit was ze jong, misschien wel mooi
Voor elke man een begeerde prooi
Ze roemt haar jeugd die snel verdween
Met elke teug nog meer alleen
Zij lijkt jonger in de nacht en wacht
Totdat ook hij waar niemand meer op wacht
Even naar haar lacht
Ze heeft haar sjans, haar vaste kruk
De vale glans van een meubelstuk
Ze kent zowaar haast iedereen
En om haar kan niemand heen
Zij lijkt jonger in de nacht en wacht
Totdat ook hij waar niemand meer op wacht
Even naar haar lacht
De nacht verdwijnt, het wordt al licht
De eerste zon valt op haar gezicht
Ze ziet er moe en ouder uit
Een laagje rouge maskeert haar huid
Zij lijkt jonger in de nacht en wacht
Totdat ook hij waar niemand meer op wacht
Even naar haar lacht
Ze wordt het zat, ze wil naar huis
Alleen de kat wacht op eten thuis
Ze zegt gedag in het algemeen
En ook vandaag blijft ze weer alleen
Ela
Ela não vem aqui pela primeira vez
O mesmo bar, a mesma vibe
Ela bebe seu copo, esquece do tempo
E derrama a cinza, arrependimento perdido
Um dia ela foi jovem, talvez bonita
Para cada homem, uma presa desejada
Ela se gaba da juventude que logo se foi
A cada gole, mais sozinha ainda
Ela parece mais jovem à noite e espera
Até que ele também venha, onde ninguém mais espera
Ele sorri pra ela
Ela tem seu charme, seu banquinho
O brilho apagado de um móvel
Ela conhece quase todo mundo
E ao redor dela, ninguém consegue passar
Ela parece mais jovem à noite e espera
Até que ele também venha, onde ninguém mais espera
Ele sorri pra ela
A noite vai embora, já tá clareando
O primeiro sol bate em seu rosto
Ela parece cansada e mais velha
Uma camada de blush disfarça sua pele
Ela parece mais jovem à noite e espera
Até que ele também venha, onde ninguém mais espera
Ele sorri pra ela
Ela tá cansada, quer ir pra casa
Só o gato espera comida em casa
Ela se despede de forma geral
E hoje de novo, fica sozinha