Vieze Adem
De auto stopte toen'k de straat overstak
Ik zag zijn gouwen ringen en z'n mooie pak
Hij zei: "Zeg kanjer, ga je met me mee
Voor jou heb ik een fantastisch idee
De mensen wachten op een nieuwe show
Ik wil je helpen want dan ben je d'r zo
Kom mee, dan praten we gezellig bij me thuis
Voor jij het weet heb je een show op de buis"
Hete adem, hijgend in m'n nek
En toch, zo'n honderdduizend gulden
Leek me nog niet zo gek
Het was een Mustang met een ingebouwde bar
Hij beloofde mij zo'n zellefde kar
We toostten op ons nieuwe werrek verband
Ik wist nog steeds niet waar ik in was beland
Maar als 'ie lachte rook ik sterrek z'n geur
Ik deinsde terug en wierp een blik op de deur
Automatisch gleed het knoppie omlaag
M'n hoofd ging tollen, ik begreep het maar vaag
Hete adem, hijgend in m'n nek
En toch, zo'n honderdduizend gulden
Leek me nog niet zo gek
Zo ben ik later in z'n flatje beland
Ik herinner me z'n deodorant
Terwijl 'ie inschonk keek ik stiekem in 't rond
De muren vol met foto's, knap en blond
Vanuit de keuken kwamen voetstappen terug
Ik voelde plotseling een hand op mijn rug
Hij trok me mee en plofte naast me op de bank
Ik rook alleen nog maar die smerige stank
Vieze adem, hijgend in m'n nek
En toch, voor zo'n honderdduizend gulden
Stonk 'ie knap uit z'n bek
Hij voelde klam en vroeg heel hees om een zoen
Ik dacht alleen nog maar aan vluchten, iets doen
Duwde sneaky nog de tafel aan de kant
En langs m'n been omhoog, die harige hand
Ik trok me los maar hij kwam me weer achterna
Hij zou me krijgen, hij schreeuwde: "Ik sla"
Ik rook alleen nog maar die smerige lucht
En huilend ben ik toen die flat uit gevlucht
Vieze adem, hijgend in m'n nek
Maar voor zo'n honderdduizend gulden
Krijgt 'ie mij nog zo gek
Respiração Podre
De carona, quando atravessei a rua
Vi suas correntes douradas e seu terno bonito
Ele disse: "E aí, cara, vai comigo?
Tenho uma ideia fantástica pra você
As pessoas estão esperando por um novo show
Quero te ajudar, assim você já tá lá
Vem comigo, a gente conversa na minha casa
Quando você perceber, já tá no ar"
Respiração podre, ofegante na minha nuca
E mesmo assim, cem mil florins
Não parecia tão louco
Era um Mustang com um bar embutido
Ele me prometeu um carro igual
Fizemos um brinde ao nosso novo trabalho
Ainda não sabia onde tinha me metido
Mas quando ele sorria, sentia o cheiro de estrelas
Eu recuei e olhei pra porta
Automaticamente, a maçaneta desceu
Minha cabeça girava, eu entendia só um pouco
Respiração podre, ofegante na minha nuca
E mesmo assim, cem mil florins
Não parecia tão louco
Assim, acabei na casa dele
Lembro do desodorante que ele usava
Enquanto ele servia, olhei ao redor
As paredes cheias de fotos, bonito e loiro
Do fundo da cozinha, ouvi passos voltando
De repente, senti uma mão nas minhas costas
Ele me puxou e se jogou ao meu lado no sofá
Só conseguia sentir aquele cheiro nojento
Respiração podre, ofegante na minha nuca
E mesmo assim, por cem mil florins
Ele tinha um bafo insuportável
Ele estava suado e pediu um beijo com voz rouca
Só pensava em fugir, fazer algo
Empurrei a mesa pra um lado
E a mão peluda subindo pela minha perna
Tentei me soltar, mas ele veio atrás de mim
Ele ia me pegar, gritou: "Eu vou te dar uma surra"
Só sentia aquele cheiro insuportável
E chorando, fugi daquele apartamento
Respiração podre, ofegante na minha nuca
Mas por cem mil florins
Ele não me deixa tão maluco.