Bizitza Igaro
Lehiotik egunsentia eta ni jaioberria
Negar, dardara eta hotzikara
Masailan isladatua ikara
Segundu, minutu eta orduak pasatu dira
Eta jada nago jendez inguratuta
Emakume horrek bularra hurbildu dit
Eta nik xurgatuz geratu naiz
Ixilikeguerdian familia ezagutu
Harremanak besteekin sortu
Kalean lagunak, bikotea lortu
Giza eredu batean bihurtu
Arratsaldea helduta, lau metro karratu artean
Denbora joaten da ene zalantzen erdian
Elkarbizitza aspaldian geratu zen atzean
Ilunabarrerako naiz pertsona bakartia
Bizitza igaro... bizitza igaro...
(Eta ez itxaron gehiegi)
Dagoeneko gaua guztiz nagusitu da
Eta nire goputzan nabari da oinazea
Nekez baina azkenean nire izarra agertu da
Eta iluntasunean biok galduko gara
Agur t´erdi benetan gelditzen zaretenoi
Karpe diem eta beraz eutsi goiari
Bizi eta gozatu hau luzerako ez da
Eta izarren artean ikusiko gara
Bizitza igaro... bizitza igaro...
(Eta ez itxaron gehiegi)
Bizitza igaro...
A Vida Passa
Do lado de fora, o amanhecer e eu, recém-nascido
Chorando, tremendo e com frio
Reflexo de medo em meu rosto
Segundos, minutos e horas se passaram
E já estou cercado de gente
Aquela mulher me aproximou o peito
E eu fiquei ali, sugando
No silêncio, conheci a família
Formei laços com os outros
Na rua, amigos, consegui um par
Me tornei um modelo humano
A tarde chegou, entre quatro metros quadrados
O tempo passa no meio das minhas dúvidas
A convivência ficou pra trás há muito tempo
Para o crepúsculo, sou uma pessoa solitária
A vida passa... a vida passa...
(E não espere demais)
A noite já se estabeleceu completamente
E na minha garganta, a dor é evidente
Com dificuldade, mas finalmente minha estrela apareceu
E na escuridão, nós dois vamos nos perder
Adeus a vocês que realmente ficam
Carpe diem, então segure firme o alto
Viva e aproveite, isso não dura
E entre as estrelas, nos veremos
A vida passa... a vida passa...
(E não espere demais)
A vida passa...