Jólakötturinn (the Christmas Cat)
Þið kannizt við jólaköttinn
- sá köttur var griðarstór
Fólk vissi'ekki hvaðan hann kom
Eða hvert hann fór
Hann glennti upp glyrnurnar sinar
Glóandi báðar tvær
Það var ekki heiglum hent
Að horfa í þær
Kamparnir beittir sem broddar
Upp úr bakinu kryppna há
Og klærnar à loðinni löpp
Var ljótt að sjá
Því var það, að konurnar kepptust
Við kamba og vefstól og rokk
Og prjónuðu litfagran lepp
Eða lítin sokk
Þvi kötturinn mátti' ekki koma
Og krækja í börnin smá
Þau urðu að fásína flík
Þeim fullorðnu hjá
Og er kveikt var á jólakvöldið
Og kötturin gægðist inn
Stóðu börnin bísperrt og rjóð
Með böggulinn sinn
Hann veifaði stélinu sterka
Hann stökk og hann klóraði' og blés
Og var ýmist uppi í dal
Eða úti' um nes
Hann sveimaði, soltinn og grimmur
Í sárköldum jólasnæ
Og vakti í hjörtunum hroll
Á hverjum bæ
Ef mjálmað var aumlega úti
Var ólukkan samstundis vís
Allir vissu' að hann veiddi menn
En vildi ekki mýs
Hann lagðist á fátæka fólkið
Sem fékk enga nýja spjör
Fyrir jólin - og baslaði og bjó
Við bágust kjör
Frá því tók hann ætið í einu
Allan þess jólamat
Og át það svo oftast nær sjálft
Ef hann gat
Því var það, að konurnar kepptust
Við kamba og vefstól og rokk
Og prjónuðu litfagran lepp
Eða lítin sokk
Sum höfðe fengið svuntu
Og sum höfðu fengið skó
Eða eitthvað, sem þótti þarft
En þad var nóg
Þvi kisa máti' engan eta
Sem einhverja flíkina hlaut
Hún hvæsti þá heldur ljót
Og hljóp á braut
Hvort enn er hún til, veit ég ekki
En aum yrði hennar för
Ef allir eignuðust næst
Einhverja spjör
Þið hafið nú kannske í huga
Að hjálpa, ef þörf verður á
Máske enn finnist einhver börn
Sem ekkert fá
Máske, að leitin að þeim sem líða
Af ljósskorti heims um ból
Gefi ykkur góðan dag
Og gleðileg jól
O Gato de Natal
Vocês conhecem o gato de Natal
- aquele gato era enorme
O povo não sabia de onde ele vinha
Ou pra onde ele ia
Ele abria bem suas mandíbulas
Com os olhos brilhando
Não era nada fácil
Olhar pra eles
As garras afiadas como espinhos
Saindo de suas costas arqueadas
E as patas peludas
Eram feias de se ver
Por isso, as mulheres competiam
Com os fiandeiros e os teares
E tricotavam meias coloridas
Ou um pequeno par de meias
Pois o gato não podia chegar
E pegar as crianças pequenas
Elas tinham que ganhar roupas
Dos adultos por perto
E quando a noite de Natal chegava
E o gato espiava pra dentro
As crianças ficavam paralisadas e vermelhas
Com seus pacotes
Ele balançava a cauda forte
Ele pulava e arranhava e soprava
E estava ora no vale
Ou lá fora na costa
Ele vagava, faminto e feroz
Na fria neve de Natal
E despertava um arrepio
Nos corações de cada casa
Se miar era fraco lá fora
A desgraça era imediata
Todos sabiam que ele caçava pessoas
Mas não queria ratos
Ele se deitava sobre os pobres
Que não tinham novos trapos
Antes do Natal - e se esforçava e vivia
Com as piores condições
Dali ele sempre pegava
Toda a comida de Natal
E comia quase tudo sozinho
Se conseguisse
Por isso, as mulheres competiam
Com os fiandeiros e os teares
E tricotavam meias coloridas
Ou um pequeno par de meias
Algumas tinham ganhado aventais
E algumas tinham ganhado sapatos
Ou algo que fosse útil
Mas isso era o suficiente
Pois o gato não podia comer
Quem ganhasse alguma roupa
Ela então rosnava feio
E saía correndo
Se ainda existe, não sei
Mas seria triste seu destino
Se todos ganhassem logo
Alguma roupa
Vocês talvez tenham em mente
Ajudar, se necessário
Talvez ainda existam algumas crianças
Que não ganham nada
Talvez, a busca por aqueles que sofrem
Com a falta de luz no mundo
Dê a vocês um bom dia
E um feliz Natal