Routa
Syksy kuin ikuisuus;
ruskaa joka ei lopu koskaan
Iäisyyden odotin talven tuloa,
seppeleen valkean
maahan laskevan
Lopulta jäätynyt sade peitti maan
ja lumi hautasi minut alleen
Nyt kuu piirtää varjoni hankeen,
paljastaen arvet pakkasen,
roudan repimät vanhat haavat
Lapsi tuhansien jäätyneiden järvien maan
saapuvaksi odottaa
viimeistä aamuaan
Vaikka aurinko jo nousi
ja valossa kylpee maa,
jää minussa ei murru
sillä sisälläni on vain pimeää ja kylmää
Kylmää…
Rota
Outono como eternidade;
folhas que nunca acabam
Esperei a chegada do inverno,
uma coroa branca
caindo sobre a terra
Finalmente a chuva congelada cobriu o chão
e a neve me sepultou
Agora a lua desenha minha sombra na neve,
desvelando as cicatrizes do frio,
velhas feridas rasgadas pelo gelo
Criança da terra dos mil lagos congelados
aguarda a chegada
de sua última manhã
Embora o sol já tenha nascido
e a terra se banhe na luz,
o gelo dentro de mim não se quebra
pois dentro de mim só há escuridão e frio
Frio...
Composição: Tuomas Saukkonen