395px

Houston

Blaumut

Houston

Algú s'inventa les paraules
Algú em va dir que al sostre no hi havia res
Amago l'aire dels pulmons dins un globus que s'escapa
I amb una corda es va aixecant tot el meu pes
Ja m'ha caigut una sabata

Sobrevolant finestres, núvols i pensaments
Potser l'alçada em torna sord o m'oblido d'escoltar-te
Potser la lògica l'escriguin altres lleis
Quan el camí es faci llarg
Recordaré la vista d'aquesta ciutat

Houston, no hi ha cap problema
Aquí tot va bé, va tot sempre bé
Houston, no hi ha cap estrella
Quan ningú la veu, quan ningú la veu
El mapa no diu com s'hi arriba

Però la curiositat viatja en missió espacial
Si l'aire es fa més fred aquí, potser trigo més d'un dia
Millor que avui ja no m'esperis a sopar
Potser és millor que no m'esperis
Quan el camí es faci llarg
Recordaré la vista d'aquesta ciutat

Houston, no hi ha cap problema
Aquí tot va bé, va tot sempre bé
Houston, no hi ha cap estrella
Quan ningú la veu, quan ningú la veu
I cada cop que camino vaig més lluny
Coordenades d'un espai/temps que hem perdut

Aquí les coses ja no cauen pel seu propi pes
Relatius com els dies que hem viscut
Teories que s'escriuen i es fan fum
Aquí les coses ja no pesen el seu propi pes
Houston, no hi ha cap problema
Aquí tot va bé, va tot sempre bé
Houston, no hi ha cap estrella
Quan ningú la veu, quan ningú la veu

Houston

Alguém inventa as palavras
Alguém me disse que no teto não tinha nada
Eu escondo o ar dos pulmões dentro de um balão que escapa
E com uma corda, todo o meu peso vai subindo
Já me caiu um sapato

Sobrevoando janelas, nuvens e pensamentos
Talvez a altura me deixe surdo ou eu esqueça de te ouvir
Talvez a lógica seja escrita por outras leis
Quando o caminho ficar longo
Vou lembrar da vista dessa cidade

Houston, não tem problema
Aqui tá tudo certo, sempre tá tudo certo
Houston, não tem estrela
Quando ninguém vê, quando ninguém vê
O mapa não diz como se chega lá

Mas a curiosidade viaja em missão espacial
Se o ar ficar mais frio aqui, talvez eu demore mais de um dia
Melhor que hoje você não me espere pra jantar
Talvez seja melhor que você não me espere
Quando o caminho ficar longo
Vou lembrar da vista dessa cidade

Houston, não tem problema
Aqui tá tudo certo, sempre tá tudo certo
Houston, não tem estrela
Quando ninguém vê, quando ninguém vê
E cada vez que ando, vou mais longe
Coordenadas de um espaço/tempo que perdemos

Aqui as coisas já não caem pelo seu próprio peso
Relativas como os dias que vivemos
Teorias que são escritas e se tornam fumaça
Aqui as coisas já não pesam o seu próprio peso
Houston, não tem problema
Aqui tá tudo certo, sempre tá tudo certo
Houston, não tem estrela
Quando ninguém vê, quando ninguém vê

Composição: