395px

Sul-consciente

Blaumut

Sud-conscient

La mà que gira el plat
I passa el decorat
El moviment camina
I el cap recorda
I roda sobre un llit
La son que no hem dormit

Com suren les partícules
De pols que no ha existit
La mà que escriu el traç
Com pluja des del braç
Quan no tinc més paraules

Ni res a dir-te
I plouen lentament
Les passes que no sents
A llocs passats, futurs, presents
I és que fa un moment

Em deies que les passes se les emporta el vent
Que en un minut aquí potser no hi queda res
I pensarem, de fet, en altres coses
Però és que encara no sé on vaig
No sé si cal que em quedi o que passi de llarg
Que l'infinit s'escriu amb tinta permanent
Que mai s'esborra i queda eternament, allà
Perdut en un país del sud-conscient

La mà que mou el blat
D'un camp que no hem segat
El moviment m'atura
I el cap m'espera
I giro sobre l'eix
D'un cos que no existeix

I el sol encara abriga més
I és que fa un moment
Em deies que les passes se les emporta el vent
Que en un minut aquí potser no hi queda res
I pensarem, de fet, en altres coses

Però és que encara no sé on vaig
No sé si cal que em quedi o que passi de llarg
Que l'infinit s'escriu amb tinta permanent
Que mai s'esborra i queda eternament, allà
Perdut en un país del sud-conscient

Miro, miro cap enrere
I ja no veig el terra
Darrere dels meus peus
Plouen, plouen mil cireres
Plouen com goteres
Del sostre que no veus

Sul-consciente

A mão que gira o prato
E passa a decoração
O movimento caminha
E a cabeça lembra
E rola sobre uma cama
O sono que não dormimos

Como flutuam as partículas
De poeira que não existiu
A mão que escreve o traço
Como chuva do braço
Quando não tenho mais palavras

Nem nada a te dizer
E chove lentamente
Os passos que não sentes
Em lugares passados, futuros, presentes
E é que faz um momento

Você me dizia que os passos o vento leva
Que em um minuto aqui talvez não fique nada
E pensaremos, de fato, em outras coisas
Mas é que ainda não sei pra onde vou
Não sei se devo ficar ou passar direto
Que o infinito se escreve com tinta permanente
Que nunca se apaga e fica eternamente, lá
Perdido em um país do sul-consciente

A mão que move o trigo
De um campo que não colhemos
O movimento me para
E a cabeça me espera
E giro sobre o eixo
De um corpo que não existe

E o sol ainda abriga mais
E é que faz um momento
Você me dizia que os passos o vento leva
Que em um minuto aqui talvez não fique nada
E pensaremos, de fato, em outras coisas

Mas é que ainda não sei pra onde vou
Não sei se devo ficar ou passar direto
Que o infinito se escreve com tinta permanente
Que nunca se apaga e fica eternamente, lá
Perdido em um país do sul-consciente

Olho, olho pra trás
E já não vejo o chão
Atrás dos meus pés
Chovem, chovem mil cerejas
Chovem como goteiras
Do teto que não vês

Composição: