In de Grauwe Duisternis, Iothra Vind Zijn Verbontenis (the Embrace Of a Dark Angel)
In de grauwe duisternis, iothra vind zijn verbontenis
(the embrace of a dark angel)
Een jonge man heel erg trouw,
Zag eens een licht in het grauwe douw.
Een lichte man stond daar voor hem,
Terwijl hij sprak met zachte stem.
'mijn kind, krijger van het heilige,
Waar uw weg u leiden zal.
Wie weet uw weg is veiliger,
Als u naast mij vechten zal.'
De jongen stond dapper op,
Iothra dat was zijn naam.
'als ik vecht voor u mijn god,
Zal dan mijn weg de goede zijn?'
'ja' zei de man wiens ogen schenen,
In de bittere duisternis.
Totdat de glans uit ogen verdwenen,
Als twee grauwe stippen in de duisternis.
Iothra pakte zwaard en spande boog,
En richtte het naar hemelhoog.
De wolken splitste, de aarde beefde,
En schudde alles wat daar leefde.
Op den knieèn ging hij voor de man,
Die zijn zwaard tegen het zijne richtte.
Even keken zij van oog tot oog,
Maar de man zweefde nu hemelhoog.
Na Escuridão Cinzenta, Iothra Encontra Seu Destino (o Abraço de um Anjo Sombrio)
Na escuridão cinzenta, Iothra encontra seu destino
(o abraço de um anjo sombrio)
Um jovem homem muito leal,
Viu uma luz na névoa cinzenta.
Um homem iluminado estava ali,
Enquanto falava com voz suave.
"Meu filho, guerreiro do sagrado,
Onde seu caminho o levará.
Quem sabe seu caminho é mais seguro,
Se você lutar ao meu lado."
O garoto se levantou corajosamente,
Iothra era seu nome.
"Se eu lutar por você, meu Deus,
Meu caminho será o certo?"
"Sim" disse o homem cujos olhos brilhavam,
Na amarga escuridão.
Até que o brilho de seus olhos desapareceu,
Como duas manchas cinzentas na escuridão.
Iothra pegou a espada e armou o arco,
E apontou para o céu.
As nuvens se abriram, a terra tremeu,
E sacudiu tudo que ali vivia.
De joelhos, ele se prostrou diante do homem,
Que apontou sua espada contra a dele.
Por um momento, eles se olharam nos olhos,
Mas o homem agora flutuava nas alturas.