Tragische smeekgebeden, sterker dan de strijd, wie zal het zijn die Iothra bevrijd? (Lamentations without an end, who can save him from this doom)
In de kerkers diep onder de grond
Scheeuwde hij het uit naar God,
Maar alles was verloren,
Zijn voeten waren al reeds verrot.
Iothra was gedoemd te branden,
Voor aller eeuwigheden,
Een machtig man was hij geweest,
Maar nu slechts brandde zijn vlees.
De ziel verkocht aan het kwaad,
Dat zal voor eeuwig zijn,
De laatste daad.
Gekozen voor het kwaad van satan,
En altijd zal hij branden dan.
Wijk niet af van het pad,
Het pad van De Keizer.
En denk niet: 'Ik ben wijzer'
Denk aan de gedoemde,
Denk aan de ziel,
Van een oprechte sterveling,
Diep verzeild in de dikke sneeuw.
Door een schoonheid in de duisternis,
Diep in zijn angst had hij zich vergist,
Verkocht was zijn ziel,
Totdat Iothra viel...
Lamentações sem fim, quem pode salvá-lo dessa condenação?
Nas masmorras profundas sob a terra
Ele gritava por Deus,
Mas tudo estava perdido,
Seus pés já estavam podres.
Iothra estava condenado a queimar,
Por toda a eternidade,
Um homem poderoso ele fora,
Mas agora apenas sua carne ardia.
A alma vendida ao mal,
Isso será para sempre,
O último ato.
Escolhido para o mal de satanás,
E sempre ele queimará então.
Não se desvie do caminho,
O caminho do Imperador.
E não pense: 'Eu sou mais esperto'
Pense no condenado,
Pense na alma,
De um mortal sincero,
Profundamente perdido na neve espessa.
Por uma beleza na escuridão,
Profundamente em seu medo ele se enganou,
Sua alma foi vendida,
Até que Iothra caiu...