Het eeuwenoude koninkrijk van't duister, het kasteel der gedoemde zielen. (The kingdom of the Dark, the Castle of Doom)
Diep onder den aarde,
Waar de ogen des kwaads oplichten,
Waar de valse keizer heerst,
Over goddenloze zielen
Die schreeuwen om hun eenzaamheid.
Vond hij een weg,
Maar helaas zullen deze zielen,
Vroeg of laat,
In het vuur gaan vanwege hun pure haat,
De Keizer zal hun veroordelen,
En hen straffen.
Vroeger was Hij voor Iothra:
De machtige, de eeuwige en de waarachtige.
Maar nu reeds vervaagd, in de schimmen.
Maar toch zal hij overwinnen van het zwarte,
Vroeg of laat!
Hij toont zichzelf in al Zijn macht,
Zie zijn koninkrijk, zijn eeuwige kracht.
Beleid zijn naam, ook in de nacht,
Dan voor u is zijn liefde zacht.
Maar voor Iothra was dit slechts verleden,
Ver achter bos en neveltop, had het gelegen.
Een gelukkig leven was weg gedreven,
Nu slechts was duistere hoop overgebleven.
O Antigo Reino das Trevas, o Castelo das Almas Condenadas
Profundamente sob a terra,
Onde os olhos do mal brilham,
Onde o falso imperador reina,
Sobre almas sem Deus
Que gritam por sua solidão.
Ele encontrou um caminho,
Mas, infelizmente, essas almas,
Cedo ou tarde,
Queimarão no fogo por causa de seu ódio puro,
O Imperador as condenará,
E as punirá.
Antes, Ele era para Iothra:
O poderoso, o eterno e o verdadeiro.
Mas agora já desvanecido, nas sombras.
Mas ainda assim ele vencerá do negro,
Cedo ou tarde!
Ele se mostra em todo o Seu poder,
Veja seu reino, sua força eterna.
Proclame seu nome, mesmo à noite,
Então para você seu amor será suave.
Mas para Iothra isso foi apenas passado,
Longe atrás de florestas e neblinas, estava escondido.
Uma vida feliz foi levada,
Agora restou apenas uma esperança sombria.