395px

5 Minutos

Bluatschink

5 Minuta

I måch die Tür zua hinter mir.
Sie fållt i's Schloß und i steah alloa auf dem weißa Gång. Und i siech nur des Bild vur mir:
Dia Hånd, die mi so oft g'schtreichelt håt, isch iatz so schwåch, der blick so bång.
Ma saht: du schåffsch es wieder, isch doch klår.
Jedoch des schlimmschte bei dem Åbschied wår
der Gedanke: Wås wAr ... wås war wenn

Du, wås sei schofünf Minuta, fünf Minuta gege d'EwigkeiT!
Und doch tat ma für fünf Minuta manchmål ålles geba, wenn ma sie blos hat
Jåhr für Jåhr nimmt ma går nix wåhr, doch auf oamål wird dir klår, so klår!
Då sei auf oamål fünf Minuta ... a gånze Ewigkeit!

I måch die Tür zua hinter mir.
I steig i's Auto und Start, doch då fållt mir auf oamål in:
Hå'n i denn "Pfiat di" gsaht zu dir?
Und i denk mir wås sölls, wo i doch so in Eile bin!
I leg da Gång in und fåhr luas - na klår.
Doch wås mir går Koa Ruah glåt håt, des wår
der Gedanke wås war, ... wås war, wenn?

Und so viel nimmt ma sich no vir und so viel håt ma no zum tia!
Möchtasch lång scho mit am Menscha reda, doch du woasch it wenn und wia!
Auf oamål wirsch du gånz, gånz ruhig, auf oamål wirsch du gånz, gånz still.
Und då hörsch du in dir a leise Stimme in dir, dia dir oafåch såga will

5 Minutos

Eu fecho a porta atrás de mim.
Ela bate no trinco e eu fico sozinho no caminho branco. E eu só vejo a imagem diante de mim:
Sua mão, que tantas vezes me acariciou, agora está tão fraca, o olhar tão triste.
Dizem: você vai conseguir de novo, está tudo certo.
Mas o pior na despedida foi
o pensamento: O que foi... e se?

Você, o que seriam cinco minutos, cinco minutos contra a eternidade!
E mesmo assim, por cinco minutos, às vezes, daríamos tudo, se apenas os tivéssemos.
Ano após ano, a gente não percebe nada, mas de repente fica claro, tão claro!
Então, de repente, cinco minutos... uma eternidade inteira!

Eu fecho a porta atrás de mim.
Eu entro no carro e ligo, mas então de repente me vem à mente:
Eu disse "tchau" pra você?
E eu penso, o que importa, se estou tão apressado!
Eu coloco o pé no acelerador e vou embora - claro.
Mas o que me dá paz não vale nada, isso foi
o pensamento: o que foi, ... e se?

E a gente ainda se promete tantas coisas e ainda tem tanto tempo!
Queria já ter conversado com alguém, mas você não sabe quando e como!
De repente você fica tão, tão calmo, de repente você fica tão, tão quieto.
E então você ouve dentro de si uma voz suave, que só quer te dizer.

Composição: