Wenn d'r nebl kinnt
Iatz hockt sie då und luagt an Boda und sie isch gånz still,
gråd vurhea - jå dåt sie no glåcht!
Sie saht, då geit's so Såcha, dia sie it begreifa will.
Sie saht, sie håt so Ångscht vur dera nåcht.
Gråd vurhea no gedenkt: Wenn sie so låcht, jå då scheint d'Sunna.
Es wår so hall, wia wenn a nuier Tåg beginnt.
Iatz hocka m'r im Egg, der Sunnaschei, jå, der isch umma.
Und sie saht, sie spührt genau, wia d'r Nebl kinnt!
Und sie v'rzählt vo ihm und wia er isch und wås er tuat,
und daß ihn hålt a jeder kennt und måg.
Wia sie sich kennaglerna houba, woaß sie no so guat,
es wår a wunderscheaner Sunnatåg.
Doch heind konn er dia Zährtlichkeit, dia sie so breicht, it geba,
sie spürt genau, wia ålles, wås då oamål wår, zerrinnt!
Sie kheart wia Haus und Auto ganz oafåch zu seim Leba,
und sie saht, sie spürt genau, wia d'r Nebl kinnt! I sing a Liad, i mecht da Nebl då v'rtreiba.
I sing a Liad und des saht: Bleib doch no då!
Wia's in ins aussiecht, des isch so schwar zum beschreiba!
I sing a Liad und des saht: Bleib doch no då,
bleib doch no då, bleib doch a bissle då, wenn d'r Nebl kinnt!
Sie håt scho oft probiert un håt mit ihm då drib'r g'ret,
doch er, na, er liesnat oafåchgår it zua.
Wenn sie sich epparam ouv'rtraut, hoaßt's: Er isch doch so nett!
Wås willsch denn du no meah? Kimm gib a Ruah!
Dabei kånn er da Såtz: "I måg di!" scho går numma souga.
Und will sie gånz oafåch Handle-heba, frågt er sie, ob sie spinnt.
Wia sie m'r so v'rzehlt, luag i ihr gånz tiaf i'd Åuga,
und i spür genau, wia d'r Nebl kinnt! I sing a Liad ...
Wia's in ins aussiecht, manchmål muaß ma des beschreiba!
I sing a Liad, und des saht: Bleib doch no då,
bleib doch no då, i liesna d'r a bissle zua, bis wied'r d'Sunna kinnt!
Quando a névoa vem
Agora ela tá sentada e olhando pela janela, e tá bem quieta,
lembrando - ah, como ela ainda ri!
Ela diz que é tão difícil, que não consegue entender.
Ela diz que tem tanto medo dessa noite.
Lembrando ainda: Quando ela ri, ah, parece que o sol brilha.
Era tão claro, como se um novo dia começasse.
Agora estamos aqui no canto, sob a luz do sol, ah, ele tá por aqui.
E ela diz que sente exatamente como a névoa vem!
E ela fala dele, de como ele é e o que ele faz,
e que todo mundo conhece e gosta dele.
Como se conheceram, ela sabe tão bem,
era um lindo dia de sol.
Mas hoje ele não dá a ternura que ela tanto deseja,
e ela sente exatamente como tudo que era um dia, se desfaz!
Ela se preocupa como casa e carro são só parte da vida,
e ela diz que sente exatamente como a névoa vem! Eu canto uma canção, eu quero que a névoa vá embora.
Eu canto uma canção e digo: Fica mais um pouco!
Como é difícil descrever como tudo parece,
Eu canto uma canção e digo: Fica mais um pouco,
fica mais um pouco, fica só mais um pouco, quando a névoa vem!
Ela já tentou várias vezes e conversou com ele,
mas ele, ah, ele simplesmente não se fecha.
Quando ela se abre um pouco, ele diz: Ele é tão legal!
O que você quer mais? Vem, dá um tempo!
Enquanto isso, ele pode dizer: "Eu gosto de você!" e já não diz mais.
E se ela tenta ser direta, ele pergunta se ela tá louca.
Enquanto ela me conta, eu olho bem fundo nos olhos dela,
e eu sinto exatamente como a névoa vem! Eu canto uma canção...
Como é difícil descrever como tudo parece!
Eu canto uma canção e digo: Fica mais um pouco,
fica mais um pouco, eu fecho a porta um pouco, até o sol voltar!