September, Gouden Roos
Een gouden roos, september,
een laatste zonnezoen,
een merel fluit vol heimwee,
't refrein van een seizoen.
Nog zal de zomer zingen,
een diep ontroerend lied,
dat zachtjes zal versterven,
ons blijft alleen verdriet.
De dagen vertragen en schuiven toe,
de zomer wordt moe, o zo moe ...
Nu moeten wij gaan scheiden.
Ons hart wordt stil en broos,
wanneer wij weer zien bloeien :
september, gouden roos.
Zodra in 't bos de eerste blaren vallen,
en rode wingerd fluistert aan mijn raam,
als avondnevels in de dalen hangen,
dan weet ik dat de zomer is gedaan.
Maar voor hij gaat zal hij nog even dralen,
alsof hij 't afscheid wil betalen met ...
Een gouden roos, september,
een laatste zonnezoen,
een merel fluit vol heimwee,
't refrein van een seizoen.
Nog zal de zomer zingen,
een diep ontroerend lied,
dat zachtjes zal versterven,
ons blijft alleen verdriet.
De dagen vertragen en schuiven toe,
de zomer wordt moe, o zo moe ...
Nu moeten wij gaan scheiden.
Ons hart wordt stil en broos,
wanneer wij weer zien bloeien :
september, gouden roos.
Setembro, Rosa Dourada
Uma rosa dourada, setembro,
Um último beijo de sol,
Um sabiá canta cheio de saudade,
O refrão de uma estação.
Ainda a verão vai cantar,
Uma canção profundamente tocante,
Que suavemente vai se apagar,
Nos resta apenas a tristeza.
Os dias vão se arrastando e se fechando,
O verão fica cansado, oh tão cansado...
Agora temos que nos separar.
Nosso coração fica quieto e frágil,
Quando vemos florescer de novo:
Setembro, rosa dourada.
Assim que na floresta as primeiras folhas caem,
E a videira vermelha sussurra na minha janela,
Quando as névoas da noite pairam nos vales,
Então eu sei que o verão acabou.
Mas antes de ir, ele ainda vai demorar,
Como se quisesse pagar a despedida com...
Uma rosa dourada, setembro,
Um último beijo de sol,
Um sabiá canta cheio de saudade,
O refrão de uma estação.
Ainda a verão vai cantar,
Uma canção profundamente tocante,
Que suavemente vai se apagar,
Nos resta apenas a tristeza.
Os dias vão se arrastando e se fechando,
O verão fica cansado, oh tão cansado...
Agora temos que nos separar.
Nosso coração fica quieto e frágil,
Quando vemos florescer de novo:
Setembro, rosa dourada.