Ik heb eerbied voor jouw grijze haren
Ik heb eerbied voor jouw grijze haren
Zij bekronen je lieve gezicht
Zij verzachten de sporen der jaren
Na een leven van werken en plicht
Ik heb eerbied voor jouw grijze haren
Voor je rimpels van zorgen en pijn
Ik wil trachten voor hen, die ze dragen
Altijd een bron van vreugde te zijn
Voor die lieve, oude mensen
Met hun diep doorploegd gelaat
Heeft mijn hart een gastvrij deurtje
Dat altijd wijd open staat
Omdat hen het harde leven
Zowel leed als vreugde bracht
Hebben zij nu grijze haren
En een blik, zo wijs en zacht
Eu tenho respeito pelos seus cabelos grisalhos
Eu tenho respeito pelos seus cabelos grisalhos
Eles embelezam seu rosto querido
Eles suavizam as marcas dos anos
Depois de uma vida de trabalho e dever
Eu tenho respeito pelos seus cabelos grisalhos
Pelas suas rugas de preocupação e dor
Quero tentar, por aqueles que os carregam
Ser sempre uma fonte de alegria
Por essas pessoas queridas e idosas
Com seus rostos profundamente marcados
Meu coração tem uma porta acolhedora
Que está sempre escancarada
Porque a vida dura que viveram
Trouxe tanto sofrimento quanto alegria
Agora eles têm cabelos grisalhos
E um olhar, tão sábio e suave