Duizend Jaar
Altijd als je denkt, dit is het einde
Sta je op de grens van wat begint
Altijd als je alles denkt te kennen
Laat het zich opeens weer anders zien
Vanuit de stilte
Wordt een nieuwe stem geboren
En je voelt een ander
Evenwicht ontstaan
En je hebt een lied al
Duizend keer gezongen
Maar nu weet je pas
Waarover het moet gaan
Zoveel wat je ziet nog niet geschreven
Zoveel wat je denkt nog niet geweten
Zoveel wat je hebt nog niet gegeven
En je zou nog...
Duizend jaren kunnen leven
En je ziet de eerste keer de bladeren vallen
In het tegenlicht van de najaarszon
En het bloed stroomt ergens heen
Waar het niet gaan kan
En je weet niet wat het is
En hoe het komt
En de liefde komt tevoorschijn
Uit het donker
Het verlangen sluit zichzelf
Niet langer op
En een engel uit de hemel
Laat zich vallen
En je vindt zonder te zoeken
Wat je zocht
Zoveel wat je ziet nog niet geschreven
Zoveel wat je denkt nog niet geweten
Zoveel wat je hebt nog niet gegeven
En je zou nog...
Duizend jaren kunnen leven
En je mist opeens
Degenen die verdwenen
Met de laatste trein of
Met de noorderzon
Want er is opeens
Weer zoveel om te delen
Als de avond valt en
Als de winter komt
Altijd als je denkt
Dit is het einde
Sta je op de grens
Van wat begint
Het begint
Mil Anos
Sempre que você pensa, isso é o fim
Você está na borda do que começa
Sempre que você acha que sabe tudo
De repente, tudo se mostra diferente
Da quietude
Uma nova voz nasce
E você sente um outro
Equilíbrio surgir
E você já cantou uma música
Mil vezes
Mas agora você sabe
Sobre o que deve ser
Tanta coisa que você vê ainda não escrita
Tanta coisa que você pensa ainda não sabe
Tanta coisa que você tem ainda não deu
E você ainda poderia...
Viver mil anos
E você vê pela primeira vez as folhas caindo
Na luz da tarde do outono
E o sangue flui para algum lugar
Onde não pode ir
E você não sabe o que é
E como isso acontece
E o amor aparece
Do escuro
O desejo se solta
Não se prende mais
E um anjo do céu
Deixa-se cair
E você encontra sem procurar
O que tanto buscou
Tanta coisa que você vê ainda não escrita
Tanta coisa que você pensa ainda não sabe
Tanta coisa que você tem ainda não deu
E você ainda poderia...
Viver mil anos
E de repente você sente falta
Daqueles que se foram
Com o último trem ou
Com o sol do norte
Porque de repente
Há tanto para compartilhar
Quando a noite cai e
Quando o inverno chega
Sempre que você pensa
Isso é o fim
Você está na borda
Do que começa
Começa