Ericeira
Nu het laat is
En de nacht valt over zee
En de golven
Niet meer zijn dan een geluid
Zeilt het schip
Van mijn verbeelding uit
Om te zoeken
Naar wie vecht en overleeft
Nu het laat is
En de nacht valt
En de nacht valt over zee
Ik zoek de drenkeling
Die jarenlang vermist
Misschien nog ergens
Op het laatste wrakhout drijft
Die nooit de reddingsboeien greep
Omdat hij wist
Dat hij niet geboren was
Voor deze tijd
Ik zoek de vrouw
Die tegen alle stromen in
Een nieuwe wereld zoekt
Waar alles wordt gedroomd
Die op een dag
Het paradijs op aarde vindt
En dan voor gek verklaard
Door niemand wordt geloofd
Ericeira
Agora que é tarde
E a noite cai sobre o mar
E as ondas
Não são mais do que um som
Navega o barco
Da minha imaginação
Para procurar
Aquele que luta e sobrevive
Agora que é tarde
E a noite cai
E a noite cai sobre o mar
Eu procuro o náufrago
Que está desaparecido há anos
Talvez ainda em algum lugar
Flutue nos últimos destroços
Que nunca agarrou as boias de salvamento
Porque sabia
Que não nasceu
Para este tempo
Eu procuro a mulher
Que contra todas as correntes
Busca um novo mundo
Onde tudo é sonhado
Que um dia
Encontra o paraíso na terra
E então é chamada de louca
Por ninguém ser acreditada