395px

A Terra do Entardecer

Stef Bos

Het avondland

Ons is gesoute reisigers
Deur drank en lied, deur klank en vers
Ons is ballings uit een paradijs
Ooral bekend maar nerens thuis
Agter elke grens 'n vreemde taal
En elke stad sy kathedraal
Maar waar jij ook al sing of ga
Jou toekms bly in Afrika

Ik ben onthecht en statenloos
Gestrand bij Kaap de Goede Hoop
Het noorden kwijt, het westen moe
Zo ging ik naar het zuiden toe
Hier spreekt mijn stem een vreemde taal
Hier kom ik thuis als ik verdwaal
En al woon ik aan het bloubergstrand
Mijn hart ligt in het avondland

Hoe lank moet jij nog aanhou soek
Deur kaart of Bijbel gids of boek
By watter herberg teen die wind
In watter stal jou heiland vind
Onder watter ster of noorderlug
Bly ons strompel blind en sonder sug
Slegs die suiderkruis wag lank al daar
Ons toekoms es in Afrika

In het stromend water van de Rijn
Zie ik de eeuwen die vervlogen zijn
Het kontinent van ijdelheid
Waar elke weg naar Rome leidt
Ik ging voorbij de Swartbergpas
De hel was mooier dan ik dacht
Nu sta ik aan de overkant
Maar mijn hart ligt in het avondland

As die nag finaal sy mantel gooi
As die son verdof van wit tot rooi
As die stede stil word mense bang
In die woude niks meer voëlgesang
Sal ons wat weet ons voeten wend
Terug naar die donker continent
Die laatste lente volg weldra
Ons toekoms wag in Afrika

Als ik ooit alles achterlaat
Mijn taal, mijn stad, mijn huis, mijn haard
Dan nog is er een deel van mij
Dat in het noorden achterblijft
Al heb ik hier het leven lief
Al is mijn oude wereld ziek
Zelfingenomen en arrogant
Toch ligt mijn hart in het avondland

Al weet ik dat het vuur hier brand
Mijn hart ligt in het avondland

A Terra do Entardecer

Nós somos viajantes cansados
Por bebida e canções, por sons e versos
Somos exilados de um paraíso
Conhecido em todo lugar, mas sem lar
Atrás de cada fronteira, uma língua estranha
E cada cidade tem sua catedral
Mas onde quer que você cante ou vá
Seu futuro permanece na África

Estou desanexado e sem estado
Encalhado no Cabo da Boa Esperança
Perdido no norte, cansado do oeste
Assim fui em direção ao sul
Aqui minha voz fala uma língua estranha
Aqui eu me sinto em casa quando me perco
E mesmo morando na praia de Blouberg
Meu coração está na terra do entardecer

Quanto tempo você ainda vai procurar
Por mapa ou Bíblia, guia ou livro
Em qual pousada contra o vento
Em qual estábulo seu salvador encontra
Sob qual estrela ou céu do norte
Continuamos a tropeçar, cegos e sem suspiro
Apenas a cruz do sul espera há muito lá
Nosso futuro está na África

Na água corrente do Reno
Vejo os séculos que se foram
O continente da vaidade
Onde cada caminho leva a Roma
Passei pelo Passo Swartberg
O inferno era mais bonito do que eu pensava
Agora estou do outro lado
Mas meu coração está na terra do entardecer

Quando a noite finalmente lançar seu manto
Quando o sol se apagar de branco a vermelho
Quando as cidades ficarem quietas e as pessoas com medo
Nas florestas, não há mais canto de pássaros
Saberemos para onde nossos pés se voltarão
De volta ao continente escuro
A última primavera logo virá
Nosso futuro espera na África

Se eu algum dia deixar tudo para trás
Minha língua, minha cidade, minha casa, meu lar
Ainda assim, há uma parte de mim
Que fica para trás no norte
Embora eu ame a vida aqui
Embora meu velho mundo esteja doente
Egoísta e arrogante
Ainda assim, meu coração está na terra do entardecer

Embora eu saiba que o fogo aqui arde
Meu coração está na terra do entardecer

Composição: