Vroeg of Laat
Amsterdam
Middernacht
Een hotel zonder sterren
Een kamer met een bed en een stoel
En een kast
Vreemde geluiden in een vreemde stad
Ik keek door de ramen, ik kon niet slapen
Ik dacht
Ik dacht aan een vrouw die in onschuld gelooft
Ik dacht aan een moeder, en ik dacht aan de dood
En ik dacht aan de rust die ik nooit meer zal vinden
Ik dacht aan een kans om opnieuw te beginnen
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat
Kom ik thuis
Ik kom thuis
Ik dacht aan de toekomst en een kamer voor twee
Ik zag hoe de angst voor de liefde verdween
Ik dacht aan een vrouw die in onschuld gelooft
Ik dacht aan een moeder, en ik dacht aan de dood
Ik dacht aan de jaren, met het mes op de keel
Bewonderd, gehaat en mijn angst niet gedeeld
Mijn angst niet gedeeld met een vriend, met een vrouw
Met iemand die wacht tot ik zeg wat ik dacht
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat
Breek ik hier uit
En ik kom thuis
Ik kom thuis
Deze stad van Calvijn gaat zichzelf niet te buiten
Want het vat is nog vol als de kroegen al sluiten
En ik zag mezelf zoeken in een donkere straat
Naar een plaats waar geen laatste ronde bestaat
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat
Kom ik thuis
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat kom ik thuis
Vroeg of laat
Breek ik hier uit
En ik kom thuis
Ik kom thuis
Ik kom thuis
Ik kom thuis
Cedo ou Tarde
Amsterdã
Meia-noite
Um hotel sem estrelas
Um quarto com uma cama e uma cadeira
E um armário
Sons estranhos em uma cidade estranha
Eu olhei pelas janelas, não consegui dormir
Eu pensei
Eu pensei em uma mulher que acredita na inocência
Eu pensei em uma mãe, e pensei na morte
E pensei na paz que nunca mais vou encontrar
Eu pensei em uma chance de recomeçar
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde
Eu volto pra casa
Eu volto pra casa
Eu pensei no futuro e em um quarto para dois
Eu vi como o medo do amor desapareceu
Eu pensei em uma mulher que acredita na inocência
Eu pensei em uma mãe, e pensei na morte
Eu pensei nos anos, com a faca no pescoço
Admirado, odiado e meu medo não compartilhado
Meu medo não compartilhado com um amigo, com uma mulher
Com alguém que espera eu dizer o que pensei
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde
Eu vou me libertar
E eu volto pra casa
Eu volto pra casa
Esta cidade de Calvino não se dá ao luxo
Pois o copo ainda tá cheio quando os bares já fecham
E eu me vi procurando em uma rua escura
Por um lugar onde não existe última rodada
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde
Eu volto pra casa
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde eu volto pra casa
Cedo ou tarde
Eu vou me libertar
E eu volto pra casa
Eu volto pra casa
Eu volto pra casa
Eu volto pra casa