Boefje
Je hebt het spel verloren, ja, je wist het al lang
Dat er een einde aan zou komen, ook al was je niet bang
Dus ging je iedere keer een stapje verder
Je haalde je ideeen in je hoofd
Die jouw leven eens voorgoed konden bederven
Het zal wel meevallen, had je jezelf beloofd
Nu zit je daar gevangen, en je voelt je verraden
Je denkt: Zijn dat nou m'n vrienden, zijn dat kameraden
Toen al die Wouten jou die ochtend kwamen halen
Jouw moeder sprakeloos, oh nee, dit is niet waar
Toen voelde je dat jij voortaan zou balen
Van dat soort vrienden, die doen niks voor elkaar
't Was toch zo verdienstelijk met dat tuig op stap te gaan
Zelfs had je nu en dan een grote mond
Je wist wel hoe een grietje aan de haak is te slaan
Als jij maar in hun belangstelling stond
Maar zonder al die meiden
Dan werd het pas gezellig en pas interessant
En na zo'n twintig pils
Had je jezelf en ook je vrienden niet meer in de hand
Dan wist je ergens nog een BMW te staan
En zonder zorgen, volgezopen, de weg op te gaan
Wat moest je met die tweede keuze autoradio
Die raak je aan de straatstenen niet kwijt
Zo'n kamera koopt toch alleen een grote idioot
Jouw jatten werd een zatte sportwedstrijd
Toch werd het steeds benauwder
Toch zat je hem te knijpen als een ouwe dief
Die Wouten zijn niet achterlijk
Die laten iemand zingen voor hun eigen gerief
Heb jij die auto het kanaal in geduwd
En wie stak hem daarvoor nog in brand
Heb jij toen die winkelruit ingegooid
Hoe kon je toch zo stom zijn, hoe kreeg je 't voor elkaar
Voor zoiets kreeg je vroeger vlot een jaar
Maar goed dat je geen messen of schietijzers draagt
Al zag je zelfs daarin soms geen gevaar
Het leven gaat verder, je hebt je lesje geleerd
Met uitschot als vrienden, dan gaat het verkeerd
Nog even een gesprekje met je vader
Nog even een keer biechten zonder God
Maar nooit meer een woord met een verrader
Wat jij ziet zitten, maakt hij toch weer kapot
Cruzando a Linha
Você perdeu o jogo, é, já sabia há tempos
Que uma hora isso ia acabar, mesmo sem ter medo
Então você sempre dava um passo a mais
Tinha suas ideias na cabeça
Que podiam arruinar sua vida de vez
Você se prometeu que não seria nada demais
Agora você tá preso, e se sente traído
Pensa: Esses são meus amigos, são camaradas?
Quando aqueles caras vieram te buscar naquela manhã
Sua mãe sem palavras, oh não, isso não pode ser verdade
Então você sentiu que a partir de agora ia se ferrar
Com esse tipo de amigo, que não faz nada por ninguém
Era tão divertido sair com essa galera
Até que você tinha uma boca grande de vez em quando
Sabia como conquistar uma mina
Desde que você estivesse no foco deles
Mas sem todas essas garotas
A coisa não ficava legal, nem interessante
E depois de umas vinte cervejas
Você não tinha mais controle sobre si e seus amigos
Então você sabia que tinha um BMW estacionado
E sem preocupações, embriagado, ia pra rua
O que você ia fazer com aquele rádio de carro de segunda mão?
Você não consegue se livrar dele nem na calçada
Só um idiota compraria uma dessas
Seu roubo virou um jogo de bêbado
Mas a situação só piorava
Você estava se apertando como um velho ladrão
Aqueles caras não são burros
Eles fazem alguém cantar para o próprio benefício
Você empurrou o carro no canal
E quem foi que botou fogo nele?
Você quebrou a vitrine da loja
Como você pôde ser tão burro, como conseguiu isso?
Pra algo assim, antes você pegava um ano fácil
Ainda bem que você não carrega facas ou armas
Mesmo que às vezes você não visse perigo nem nisso
A vida continua, você aprendeu a lição
Com escória como amigos, as coisas dão errado
Mais uma conversa com seu pai
Mais uma vez confessando sem Deus
Mas nunca mais uma palavra com um traidor
O que você vê, ele sempre acaba destruindo.