Margherita
In de verte spreekt een stem
Die ik herken van onze ruzies
Over kleine misverstanden
Over grote desillusies
En ik hoor de kille klanken
Van jouw ingehouden woede
Maar wat kan ik meer dan janken
Als ik dit niet kon vermoeden
Deze kilte maakt me gek
En dit gevoel is angstaanjagend
Maar je woorden malen verder
En m'n ogen kijken vragend
Waarom zei je mij niet eerder
Dat je zo van me vervreemd was
Waarom sprak je over liefde
Als je nooit van mij gehouden hebt
Ik verlies het van de wanhoop
En ik voel m'n tranen branden
En ik zou niets liever willen
Dan m'n hoofd weer in jouw handen
Maar wat tot een uur geleden
Nog zo veilig heeft geleken
Is 'n hele grote leugen
En 'n kaartenhuis gebleken
Het is net of iemand anders in jouw lichaam is gekropen
En ik heb niet eens gemerkt
Dat ie naar binnen is geslopen
Om jouw liefde uit te wissen
En m'n wereld te vernielen
Wil er niemand me vertellen
Dat ik alles heb gedroomd
Margherita
Uma voz fala à distância
O que eu reconheço de nossas brigas
Sobre pequenos mal-entendidos
Sobre grande desilusão
E eu ouço os sons frios
De sua ira moderada
Mas o que posso fazer mais do que reclamar?
Se eu não pudesse suspeitar disso
Esse arrepio me deixa louco
E esse sentimento é aterrador
Mas suas palavras continuam
E olhe meus olhos interrogativamente
Por que você não me disse mais cedo
Que você estava tão alienado de mim
Por que você falou sobre o amor?
Se você nunca me amou
Eu o perdi do desespero
E eu sinto minhas lágrimas queimando
E eu não gostaria de mais nada
Então minha cabeça de volta em suas mãos
Mas o que até uma hora atrás
Ainda parecia seguro
É uma mentira muito grande
E acabou por ser uma casa de cartas
É como se alguém se arrastasse para o seu corpo
E eu nem percebi
Que ele se arrastou
Para apagar seu amor
E destruir meu mundo
Ninguém quer me dizer
Que sonhei tudo