Alle Vrouwen
In zijn gedachten was zij een slet
En zij was dan het kamermeisje onder hem in bed
De nachtzuster was zij, een blanke slavin
Strak in het korset
Een zware negerin
Of een boerin tegen de dijk
En zij was alle vrouwen
Alle vrouwen tegelijk
En hijzelf was de matroos
De snelle Italiaan, de onschuldige scholier
De vrachtwagenchauffeur met zijn broek nog aan
Een blonde Germaan
Zanger, schilder, dichter, kunstenaar was hij hier
En zij was alle vrouwen
Alle vrouwen op zijn manier
En het bed was een achterbank
Een overvolle tram, een bioscoopbalkon
Een vliegtuig boven de oceaan
Met slapende mensen rondom
Op het toilet van een trein
In een portiek bezat hij haar
En zij was alle vrouwen
Alle lijven, alle wijven bij elkaar
En in paniek van zweet
De vloedgolf haalt hem in
Stoot hij zijn wanhoop dood
Hij volgt zijn lichaam tot
Het zich met pijn van genot
Uitschreeuwt in de nood
En hij zichzelf verloren weet
In het heelal van haar schoot
En zij was alle vrouwen
Zij is al zijn angsten zo groot
Todas as Mulheres
Em seus pensamentos, ela era uma vagabunda
E ela era a camareira deitada com ele na cama
A enfermeira da noite, uma escrava branca
Aperta no espartilho
Uma negra pesada
Ou uma camponesa na beira da estrada
E ela era todas as mulheres
Todas as mulheres ao mesmo tempo
E ele mesmo era o marinheiro
O italiano rápido, o estudante inocente
O caminhoneiro ainda de calça
Um alemão loiro
Cantor, pintor, poeta, artista que ele era aqui
E ela era todas as mulheres
Todas as mulheres do jeito dele
E a cama era um banco de trás
Um trem lotado, uma varanda de cinema
Um avião sobre o oceano
Com pessoas dormindo ao redor
No banheiro de um trem
Em um corredor, ele a possuía
E ela era todas as mulheres
Todos os corpos, todas as minas juntas
E em pânico de suor
A onda o alcança
Ele soca sua desespero até a morte
Ele segue seu corpo até
Que ele grita de dor e prazer
Em meio à necessidade
E ele se sente perdido
No universo de seu colo
E ela era todas as mulheres
Ela é todos os seus medos tão grandes