De Liefde Moe
De liefde kent de tijd te goed
Uren sterven als tantes op zondag
Is het voorjaar, is het winter
De bomen ontvangen de wind en buigen
Mijn verlangen is moe, mijn adem tandenloos
Ik ben het lichaamsdelen noemen moe
Zoals wij deden, tintelend van ontdekking
Ik ben de liefde moe
Alles gaat nu zwerven, door de wind verjaagd
Mijn handen, haar handen, mijn woorden
Seizoenen, wij nemen de pijn mee
Volgen de snelle liefde en sterven
Ik zal zeker sterven, zwervend
De liefde zoekend waar hij al eerder was
Tandenloos en moe
Cansado de Amor
O amor conhece bem o tempo
As horas morrem como tias no domingo
É primavera, é inverno
As árvores recebem o vento e se curvam
Meu desejo está cansado, minha respiração sem força
Estou cansado de nomear partes do corpo
Como fazíamos, eletrizados pela descoberta
Estou cansado de amor
Tudo agora está vagando, expulso pelo vento
Minhas mãos, as mãos dela, minhas palavras
Estações, levamos a dor conosco
Seguindo o amor rápido e morrendo
Com certeza vou morrer, vagando
Buscando o amor onde ele já esteve antes
Sem força e cansado