Ik Was Erbij
En in wat eens de loopgraaf was
Nu een modder plas
Biedt het lijk van een soldaat
Nog het enig houvast.
En recht op tegen de wand
Een kameraad
Beide benen zijn verdwenen
De dood in zijn gelaat
En alleen de rug nog zichtbaar
Naast het smal plankier
Geduwd niet uitgegleden
De officier
En er schreeuwt er een voluit
Als hij de armen uitgespreid
De volle laag ontvangt
Het einde van zijn strijd
En het lichaam van een man
Hangt in het prikkeldraad
Geraakt onder zijn helm
Gezicht zonder gelaat
Vertel van die verschrikking
Maar niet aan mij
Ik hoef niet meer te weten
Ik was er bij
En tegen over elkaar
Twee mannen in het veld
Wie het eerste steekt die leeft
Maar allebei sowieso een held
En 's nachts hoor je ze zingen
Vanuit de loopgraaf aan de overkant
Zo klinken dus de stemmen
Van de vijand
En doodstil op zijn rug
Bedekt onder een vlag
De man zonder benen
Die naar huis toe mag
Vertel van die verschrikking
Maar niet aan mij
Ik hoef niet meer te weten
Ik was er bij
En in de stad viert de soldaat het feest
Dat hij het heeft gehaald
Terwijl in alle bedden van de stad
Voor de liefde wordt betaald
En veilig verder in de hoofdstad
Met het wijnglas in den hand
Toasten de hoge hoeden heren
Op volk en vaderland
Vertel maar van die leugen
Maar niet aan mij
Ik hoef niet meer te weten
Ik was er bij
Ik vond daar mijn dood
En hoewel vergeten gegaan
Geeft het als precies kompas
In deze keer bestaan
Mijn richting aan
Eu Estava Lá
E no que um dia foi a trincheira
Agora uma poça de lama
Oferece o corpo de um soldado
Ainda como único apoio.
E bem em pé contra a parede
Um camarada
Ambas as pernas sumiram
A morte em seu rosto.
E só as costas ainda visíveis
Ao lado da tábua estreita
Empurrado, não escorregou
O oficial.
E alguém grita alto
Enquanto estende os braços
Recebendo a carga total
O fim de sua luta.
E o corpo de um homem
Pende na cerca de arame
Atingido sob seu capacete
Rosto sem feição.
Fale sobre esse horror
Mas não para mim
Não preciso saber mais
Eu estava lá.
E frente a frente
Dois homens no campo
Quem atacar primeiro vive
Mas ambos são heróis de qualquer forma.
E à noite você os ouve cantar
Da trincheira do outro lado
Assim soam as vozes
Do inimigo.
E em silêncio absoluto de costas
Coberto por uma bandeira
O homem sem pernas
Que pode voltar para casa.
Fale sobre esse horror
Mas não para mim
Não preciso saber mais
Eu estava lá.
E na cidade o soldado celebra a festa
Por ter sobrevivido
Enquanto em todas as camas da cidade
O amor é pago.
E seguro na capital
Com a taça de vinho na mão
Os senhores de chapéu alto brindam
Ao povo e à pátria.
Fale sobre essa mentira
Mas não para mim
Não preciso saber mais
Eu estava lá.
Eu encontrei minha morte lá
E embora tenha sido esquecido
Isso serve como um exato compasso
Nesta vez de existir
Minha direção.