Mensen Van de Straat
Kijk ze zitten daar
Waar komen ze vandaan
De mensen van de straat
En ze kijken me aan
Jenever Bobby
Zittend op zijn bank voor het cafe
Kijkt-ie naar de mensen op straat
En lacht ze uit
Spreekt de cafebezoekers toe
Met een zware grafstem
Met zijn jenever in zijn hand
Kijkt-ie naar binnen
En de plastictassenman
Sleept de hele wereld mee
Heeft zijn kinderwagen vol
Met wetenschap
Heeft op alles een antwoord in een tas
En weet precies in welke
Zit-ie daar in zijn portiek
Tot-ie het heeft gevonden
Mensen van de straat
Waar komen ze vandaan
Ik loop er ver omheen
Doe of ze niet bestaan
Anders kijken ze me aan
En ik praat mijzelf aan
Dat het goed met ze gaat
Daar zit de hondenvrouw
Manden vol met honden
Voor en achter op haar fiets
Ze blaffen allemaal
Met mensen raakte ze uitgepraat
Die begrepen toch niet wat je zegt
In de regen in het park
Praat ze met haar honden
Mensen van de straat
Waar komen ze vandaan
Hoe houden ze dat vol
Hoe kunnen ze bestaan
En ik vraag me angstig af
Of zij iets weten wat
Verloren is gegaan
Daar gaat de kankeraar
Vloekend, elke dag zijn vaste route
Godverdomme, kankertyfustroep
Bij elke stap
Schreeuwt je woedend spugend achterna
Dat het je eigen schuld is
Zit-ie te tieren op de stoep
Iedereen heeft het gedaan
Volgens hem gaat de wereld eraan
Maar niemand wil hem geloven
Slaapt-ie uit in zijn portaal
Onder kartonnen dekens
Kijk ze zitten daar
De mensen van de straat
Ik loop ze voorbij
Doe of ze niet bestaan
Altijd op dezelfde plaats
En het zijn er alweer meer
Dan vorig jaar
Waar komen ze vandaan
De mensen van de straat
Ik loop ze snel voorbij
Doe of ze niet bestaan
En beweer bij hoog en laag
Dat ze het willen zelf
Dat ze gelukkig zijn
Pessoas da Rua
Olha, eles estão ali
De onde eles vêm
As pessoas da rua
E eles me encaram
Jenever Bobby
Sentado no seu banco em frente ao bar
Ele observa as pessoas na rua
E ri delas
Fala com os frequentadores do bar
Com uma voz pesada e grave
Com seu jenever na mão
Ele olha pra dentro
E o homem das sacolas plásticas
Arrasta o mundo todo com ele
Tem seu carrinho cheio
De conhecimento
Tem uma resposta pra tudo em uma bolsa
E sabe exatamente em qual
Ele está ali no seu alpendre
Até encontrar o que procura
Pessoas da rua
De onde eles vêm
Eu desvio deles
Finjo que não existem
Senão eles me encaram
E eu me convenço
De que está tudo bem com eles
Ali está a mulher dos cães
Cestos cheios de cachorros
Na frente e atrás da sua bike
Eles latem todos
Com as pessoas ela já não conversa mais
Elas não entendem o que você diz
Na chuva no parque
Ela fala com seus cães
Pessoas da rua
De onde eles vêm
Como eles aguentam
Como conseguem existir
E eu me pergunto ansiosamente
Se eles sabem de algo que
Se perdeu
Ali vai o maldito
Xingando, todo dia sua rota fixa
Porra, que merda
A cada passo
Gritando furioso e cuspindo atrás de você
Dizendo que é sua culpa
Ele está gritando na calçada
Todo mundo fez isso
Segundo ele, o mundo tá acabando
Mas ninguém quer acreditar nele
Ele dorme em seu portal
Debruçado sobre cobertores de papelão
Olha, eles estão ali
As pessoas da rua
Eu passo por eles
Finjo que não existem
Sempre no mesmo lugar
E já tem mais
Do que no ano passado
De onde eles vêm
As pessoas da rua
Eu passo rápido por eles
Finjo que não existem
E afirmo com todas as letras
Que eles querem isso
Que eles são felizes