zelfportret
Wie zal er beweren volwassen te zijn
Die altijd de beste wil zijn
En alles heeft, maar er nooit van geniet, nee
Volwassen, dat is die nog niet
Wie zal er beweren een kerel te zijn
Die tegen verliezen niet kan
En ieder spel speelt op leven en dood
Te klein om volwassen te zijn
Vierenveertig jaar
En nog niets geleerd
Overal onzeker van
Voor alles even bang
Een echte man
Wie zal er beweren een kerel te zijn
Die vlucht voor ziekte en pijn
Maar ieder moet weten hoe zielig hij is
Te laf om volwassen te zijn
Wie zal er beweren een vent te zijn
Die altijd verlangt naar meer
En denkt dat de wereld alleen draait om hem, nee
Te vals om volwassen te zijn
Te laf om, te vals om, te klein om, te bang om
Te Bram om volwassen te zijn
Vierenveertig jaar
En nog niets geleerd
Overal onzeker van
Nog altijd even bang
Een echte man
Hij kijkt in de spiegel en wat ziet-ie daar
Een man van dertien jaar
Een kind met weinig haar
Klaar
autorretrato
Quem pode dizer que é adulto
Que sempre quer ser o melhor
E tem tudo, mas nunca aproveita, não
Adulto, esse ainda não é
Quem pode dizer que é homem
Que não suporta perder
E joga cada partida como se fosse a vida
Pequeno demais para ser adulto
Quarenta e quatro anos
E ainda não aprendeu nada
Inseguro em tudo
Com medo de tudo
Um verdadeiro homem
Quem pode dizer que é homem
Que foge da doença e da dor
Mas todo mundo deve saber o quão patético ele é
Covarde demais para ser adulto
Quem pode dizer que é cara
Que sempre quer mais
E acha que o mundo gira só em torno dele, não
Falso demais para ser adulto
Covarde demais, falso demais, pequeno demais, com medo demais
Muito Bram para ser adulto
Quarenta e quatro anos
E ainda não aprendeu nada
Inseguro em tudo
Ainda com medo de tudo
Um verdadeiro homem
Ele olha no espelho e o que vê lá
Um homem de treze anos
Uma criança com pouco cabelo
Pronto