De Beuk Erin
en als ik niet meer huil
als ik de nevel zie boven de stille velden
hoe als de zon zijn stralen breekt
uit gaten in de lucht
hoe vogels strepen trekken in hun vlucht
als ik daarom niet meer huil
wil ik dan nog wel bestaan
en als ik niet meer huiver
als ik de kleuren zie
hoe ze tot paars verglijden
hoe de nacht de dag verdrijft
en plaats maakt voor de maan
als ik de luide kreet tot stilte hoor vergaan
als ik dan niet meer huiver
wil ik dan nog wel bestaan
refr:
de beuk erin de beuk erin
ik het geeft toe zo heeft het allemaal geen zin
de beuk erin de beuk erin
alles moet weg
en dat is nog maar het begin
en als ik niet meer beef
als ik jouw lichaam zie
de snelheid van jouw lach
hoe een beweging van jouw hoofd
je gemoed verraad
hoe ieder ongesproken woord
mij hier verloren achterlaat
als ik daarvan niet meer beef
ach.....
wil ik dan nog wel bestaan
en als ik niet meer schreeuw
als ik de beelden zie
hoe geweld eenvoudig toeslaat
hoe de verveling van teveel
en onverschilligheid overgaat
als de domheid van de dood
mij met stomheid slaat
als ik dan niet schreeuw
wil ik dan nog wel bestaan
refr:
de beuk erin ....
ik meet alles wat ik zie en wat ik eerder zag,
zodat ik nooit iets anders denk dan wat ik al dacht
zo gaat keurig net zoals ik had verwacht
alles veilig en bekend zo is het nooit onverwacht
alles past niets is te groot
ik hoef niet eens te overleven
want ik ben al dood
refr
de beuk erin .....
en als ik niet meer lach als ik de geluiden hoor
van mensen die zich duiden
de angst alleen te zijn gaat met ze aan de haal
het tumult van veilig wezen
klinkt als haveloos kabaal
als ik dan niet meer lach
wil ik dan nog wel bestaan
en als ik niet meer vecht
als ik het strijden zie
de logica van het bestaan
hoe mensen in hun overleven
automatisch verder gaan
het dodelijk geweld van geld
trek ik mij niet meer aan
als ik daarom niet meer vecht
waarom zou ik dan nog bestaan
refr:
de beuk erin ...
alle uitgesleten paden in mijn hoofd
moeten met de sloper mee
ik wil nu en alles anders
ik wil nooit meer als ik dee
A Porrada
e se eu não chorar mais
quando vejo a neblina sobre os campos silenciosos
como quando o sol quebra seus raios
por buracos no céu
como os pássaros fazem riscos em seu voo
se eu não chorar mais por isso
quero ainda existir
e se eu não tremer mais
quando vejo as cores
como elas se transformam em roxo
como a noite expulsa o dia
abrindo espaço para a lua
quando ouço o grito alto se calar
se eu não tremer mais
quero ainda existir
refrão:
a porrada, a porrada
eu admito, assim não faz sentido
a porrada, a porrada
tudo tem que ir embora
e isso é só o começo
e se eu não tremer mais
quando vejo seu corpo
a velocidade do seu sorriso
como um movimento da sua cabeça
trai seu estado de espírito
como cada palavra não dita
me deixa aqui perdido
se eu não tremer mais por isso
ah.....
quero ainda existir
e se eu não gritar mais
quando vejo as imagens
como a violência chega fácil
como o tédio de demais
e a indiferença se vai
como a burrice da morte
me deixa sem palavras
se eu não gritar mais
quero ainda existir
refrão:
a porrada...
eu meço tudo que vejo e o que já vi,
para que eu nunca pense em nada diferente do que já pensei
assim vai tudo certinho, como eu esperava
tudo seguro e conhecido, assim nunca é inesperado
tudo se encaixa, nada é grande demais
não preciso nem sobreviver
porque já estou morto
refrão:
a porrada...
e se eu não rir mais quando ouço os sons
de pessoas que se definem
a solidão vai embora com eles
o tumulto de estar seguro
soa como um barulho desgastado
se eu não rir mais
quero ainda existir
e se eu não lutar mais
quando vejo a luta
a lógica da existência
como as pessoas seguem em sua sobrevivência
automaticamente vão em frente
a violência mortal do dinheiro
não me afeta mais
se eu não lutar mais por isso
por que eu ainda existiria?
refrão:
a porrada...
todos os caminhos desgastados na minha cabeça
precisam ir com o demolidor
quero agora tudo diferente
nunca mais quero ser como eu fui