Dat, wat ik mis
Dat, wat ik mis, al zijn we met vakantie
Al krult m'n neus hier 's ochtends van de kou
Al loop ik ook in net hetzelfde jaeger
Waarin ik thuis, in Holland, loopen zou
Dat is de wind, zooals hij waait in Holland
Dat is het bosch in koper-bruine gloed
Dat is het paadje door de korenvelden
Dat is de kou, die tintelt in je bloed
Dat, wat ik mis in deze blauwe bergen
Of aan het strand hier ergens om de Zuid
En in 't pension met melk van eigen koetjes
Maar ook met rijst met eigen Indisch kruid
Dat is die eerste, echte nieuwe haring
De roggemik bij boeren op het land
Dat is de zee-met-zon bij ons in Holland
Dat is ons eigen Scheveningsche strand
Dat is een zitje aan de Promenade
Met een eenvoudig glaasje Hollandsch bier
Dat is een bankje 's middags in de Boschjes
Een kleintje koffie, 's zondags op de Pier
Wat ik hier mis, dat is zoo'n boerenhuisje
Met korenschoven naast een stukje wei
Een berkenlaantje naar de vage verte
Een denneboschje in de stille hei
Maar dat is ook zoo'n tintelende middag
Met strakke boomen en een vleugje vorst
Dat is de geur van onzen eigen winter
Van erwtensoep en boerenkool met worst
Dat is dat ouwe, kouwe kikkerlandje
Met al z'n regen en met al z'n wind
Maar dat ik toch, al wil ik het niet weten
Het mooiste land van heel de wereld vind
Isso que eu sinto falta
Isso que eu sinto falta, mesmo estando de férias
Mesmo que meu nariz congele aqui de manhã
Mesmo que eu ande na mesma jaqueta
Que eu usaria em casa, na Holanda, pra sair
Isso é o vento, como ele sopra na Holanda
Isso é a floresta com um brilho cobre-escuro
Isso é o caminho pelos campos de trigo
Isso é o frio que arrepia seu sangue
Isso que eu sinto falta nessas montanhas azuis
Ou na praia aqui em algum lugar do Sul
E na pousada com leite das nossas vaquinhas
Mas também com arroz e tempero indiano
Isso é o primeiro, verdadeiro arenque novo
O pão de centeio com os fazendeiros no campo
Isso é o sol na praia com o mar na Holanda
Isso é nossa própria praia de Scheveningen
Isso é um lugar na Promenade
Com um copo simples de cerveja holandesa
Isso é um banco à tarde nos Bosques
Um cafezinho, aos domingos no Pier
O que eu sinto falta aqui é uma casinha de fazenda
Com feixes de trigo ao lado de um pedaço de pasto
Um caminho de bétulas para o horizonte vago
Um pinheiral na calma da charneca
Mas isso também é uma tarde cintilante
Com árvores altas e um toque de geada
Isso é o cheiro do nosso próprio inverno
De sopa de ervilha e couve com linguiça
Isso é aquele velho, frio país de sapos
Com toda a sua chuva e todo o seu vento
Mas que eu, mesmo que não queira saber
Acho o mais bonito de todo o mundo