Iemand sprak laatst...
Iemand zei laatst dat we arm als de mieren
Kaal als de ratten en uitverkocht zijn
Iemand zei laatst dat we mannen behoeven
En dan vooral in de buurt van het Plein
Iemand zei laatst dat hier zwakke regeerders
Radeloos sturen naar reddeloosheid
Iemand vroeg laatst: "Zeg, hoe raak je Jan Salie
Jan Kalebas en Jan Hagel hier kwijt?"
Iemand en iemand... en nog weer eens iemand
Bitter... geladen... ontnuchterd... ontdaan
Mensen als u en als ik... als wij allen
Die in hun nuchter en Hollands bestaan
Voelen hoezeer we maar reddeloos drijven
Los van ons anker en zonder kap'tein
Die op de brug niet uitsluitend professor
Maar weer een schipper als Mouringh zou zijn
Toch... er sprak laatst van die brug tot ons allen
Hij, die het roer houdt der wankele schuit:
Dat onze Scheepsraad courage gevat had
Tot het voor allen bevrijdend besluit
En dat het schip weer met Jantje Courage
Tegenwind, stormtij en branding ten spijt
En met bestemming: naar Vrijheid en Vrede
Koers nam op Recht en op Redelijkheid
Welaan, laat niemand nu zeggen en denken
Wat hij als iemand gezegd heeft en dacht
Nu onze schipper het schip uit de koerslijn
Van Jan Beschuit en Jan Hen heeft gebracht
Iemand blijft iemand, kritiek en gekanker
Sieren ons volk, mits de bui is doorstaan
Maar in een storm staat ons volk naast de stuurman
Als hij als Mouringh te roer durft te staan
Alguém falou recentemente...
Alguém disse recentemente que estamos pobres como formigas
Carecas como ratos e sem nada pra vender
Alguém disse recentemente que precisamos de homens
E principalmente perto da Praça
Alguém disse recentemente que aqui os governantes fracos
Desesperados nos levam à desgraça
Alguém perguntou recentemente: "Diga, como você se livra de Jan Salie
Jan Calabresa e Jan Hagel por aqui?"
Alguém e alguém... e mais uma vez alguém
Amargo... carregado... desiludido... abalado
Pessoas como você e como eu... como todos nós
Que em sua sobriedade e existência holandesa
Sentem o quanto estamos à deriva
Soltos do nosso âncora e sem capitão
Que na ponte não é apenas um professor
Mas novamente um timoneiro como Mouringh
Ainda assim... alguém falou recentemente daquela ponte para todos nós
Ele, que segura o leme da frágil embarcação:
Que nosso Conselho Marítimo teve coragem
Para a decisão libertadora para todos
E que o barco novamente com Jantje Courage
Apesar do vento contrário, da tempestade e das ondas
E com destino: à Liberdade e à Paz
Tomou rumo à Justiça e à Razoabilidade
Pois bem, que ninguém diga e pense agora
O que ele como alguém disse e pensou
Agora que nosso timoneiro desviou o barco
Da linha de rumo de Jan Beschuit e Jan Hen
Alguém continua sendo alguém, críticas e reclamações
Enfeitam nosso povo, desde que a tempestade tenha passado
Mas em uma tempestade, nosso povo está ao lado do timoneiro
Se ele, como Mouringh, ousar estar ao leme