Krekel en mieren

Grilo e Formigas

Krekel en mieren

(A cigarra cantou o verão todo...)(La cigale ayant chante tout l'ete...)

Ele era uma criança, um sonhador sem rumoHij was als kind een onbestemde dromer
E na escola nunca fez muito esforçoEn had op school nooit heel veel uitgevoerd
Mas quando não quis aprender as liçõesMaar was, toen hij z'n lessen niet wou leren
Saiu pelo mundo, sem um destino certoOp goed geluk de wereld ingetoerd
Ele não chamava atenção, não fazia nada estranhoHij viel niet op, hij deed geen rare dingen
Não passava fome e se mantinha sãoHij leed geen honger en hij bleef gezond
Aprendeu aqui e ali a cantar uma cançãoEn leerde hier en daar een liedje zingen
E viajou o mundo do seu jeitoEn trok op zijn manier de wereld rond

Um dia, por acaso, encontrouEn op een dag ontmoette hij toevallig
Dois velhos amigos da sua juventudeTwee ouwe vrinden uit z'n jonge tijd
Dois caras que sempre estudaram direitinhoTwee braven, die hun lessen altijd leerden
Dois caras com talento pra estabilidadeTwee lui met aanleg voor bestendigheid
Ele viu neles dois sábios abastadosHij vond in hen twee welgestelde wijzen
Com os grandes do mundo, amigos de verdade;Met 's werelds groten aangenaam bevrind;
Ele estava de volta em casas como paláciosHij zat weer aan in huizen als paleizen
E se sentia quase uma criança ao lado delesEn voelde zich naast hen nog haast een kind

E durante o jantar, discutiam as coisasEn aan 't diner bespraken zij de dingen
Que sempre moldaram suas vidas:Waarop hun leven steeds was ingesteld:
A bolsa, os negócios, política e mulheresDe beurs, de zaken, politiek en vrouwen
O tempo, o bar e, acima de tudo, o dinheiroHet weer, de kroeg en bovenal het geld
Ele estava meio perdido, mas tentava acompanharHij zat onwennig maar wat mee te praten
Não estava mais acostumado a jantares assimAan zo'n diner was hij niet meer gewend
Então bebeu seu champanhe bem tranquilo;Dus dronk hij z'n champagne heel gelaten;
Ele era e continuava sendo um cara esquisitoHij was en bleef toch maar een rare vent

Mas quando mais tarde estavam tomando caféMaar toen ze later aan de koffie zaten
O garçom trouxe seu eterno violão;Toen bracht de knecht z'n eeuwige guitaar;
Ele olhou surpreso, seus velhos amigos riram:Hij keek verbaasd, z'n ouwe vrinden lachten:
“Agora é a sua vez!, nós estamos fumando um charuto!”"Nou jij aan 't woord!, wij roken een sigaar!"
Ele olhou ao redor, pegou as cordasHij keek eens rond, hij greep eens in de snaren
E começou a cantar uma velha melodiaEn neuriede een ouwe melodie
De repente, parecia que eram meninos de novoHet werd opeens of ze weer jongens waren
E na sala, a Poesia deslizavaEn in de kamer gleed de Poezie

Ele cantou a velha canção de Montmartre:Hij zong het ouwe liedje van Montmartre:
Nini peau d'chien, essa coisa cruel e cortanteNini peau d'chien, dat snerpend wrede ding
Mort de Pierrot, e então la PaimpolaiseMort de Pierrot, en toen la Paimpolaise
Enquanto o silêncio pairava nos cantosTerwijl de stilte in de hoeken hing
Seus amigos estavam olhando para o nadaZ'n vrinden zaten voor zich uit te staren
Son vieill' eglise, son Grand PardonSon vieill' eglise, son Grand Pardon
E murmuravam o que haviam esquecidoEn neurieden wat zij vergeten waren
E ele, sozinho, entendia tudo perfeitamenteEn hij alleen geheel begrijpen kon