M'n ouwe djongos...
Waar ergens zou m'n ouwe djongos wonen
Wat werd van hem in al dit wild gedoe
Hij wou, zei hij, als toean met pensioen ging
Weer naar z'm kampong bij Oengaran toe
Wie helpt hem nu in al z'n daagse noden
Wie voelt de soesah in zijn tida tahoe
In al die dingen, die hij nooit kon zeggen
Maar die z'n toean wel begrijpen zou...
Misschien... wie weet?... noemt hij zich mas Soepirman
En werd een rijk en achtenswaardig man
Die profiteert, en immers net als toean
Van conjunctuur... en wat hij pikken kan
Misschien dat hij, hij kon goed tafeldienen
Als hofmaarschalk een blijde toekomst vond
Daar rijdt hij nu, net als z'n toean vroeger
Ook in een Buick door Djogjakarta rond
Hij zal geen staats- of krijgsman zijn geworden
Dat lag hem niet, hoewel... zo met nieuwjaar
Kreeg hij met tact en gratie en zijn wensen
Toch ieder jaar z'n voorschot voor elkaar
En heeft hij niet, als diplomaat geboren
Zijn toean steeds met wijs beleid beheerd
Daarom... wie weet of ginds m'n ouwe djongos
Nu niet met Beel en Strikker confereert
Maar ook... misschien... ligt hij nu halfverhongerd
Berooid en arm, verkommerd en doodziek
Met om zich heen gerampas en gerampok
Ginds in een kampong... in de republiek
En waar hij nooit, net als z'n ouwe toean
In rust en vrede toenggoeh mati kan
En och... wie weet?... ligt hij allang begraven
Onder een pajoeng op een koeboeran
Meu velho amigo...
Onde será que meu velho amigo mora
O que aconteceu com ele nesse mundo louco
Ele queria, disse ele, quando se aposentasse
Voltar pra sua aldeia em Oengaran
Quem o ajuda agora em suas necessidades diárias
Quem sente a confusão em seu tida tahoe
Em todas essas coisas que ele nunca pôde dizer
Mas que seu chefe entenderia...
Talvez... quem sabe?... ele se chama mas Soepirman
E se tornou um homem rico e respeitável
Que se aproveita, assim como seu chefe
Da boa fase... e do que ele pode pegar
Talvez ele, que era bom em servir à mesa
Como um mordomo, encontrou um futuro feliz
Agora ele anda por aí, como seu chefe antigamente
Dirigindo um Buick por Djogjakarta
Ele não deve ter se tornado um político ou militar
Isso não era a dele, embora... no Ano Novo
Recebia com tato e graça seus desejos
Todo ano seu adiantamento garantido
E não nasceu, como diplomata, para isso
Sempre geriu seu chefe com sabedoria
Por isso... quem sabe se lá meu velho amigo
Agora não está conversando com Beel e Strikker
Mas também... talvez... ele esteja agora meio faminto
Pobre e sem dinheiro, doente e em ruínas
Com bagunça e confusão ao seu redor
Lá em uma aldeia... na república
E onde ele nunca, assim como seu velho chefe
Pode descansar em paz e morrer tranquilo
E ah... quem sabe?... ele já está enterrado
Debaixo de um pajoeng em um koeboeran