Maatje en Paatje bruggen
Maatje brugt, het ouwe liedje
Omdat paatje gaarne speelt
En als pa dat in de soos doet
Ma zich anders maar verveelt
Ma strooit Culbertson en Goudsmit
Net als suiker op haar spel
Dus springt pa, als maatje's partner
Regelmatig uit z'n vel
Ma speelt weer, meent paatje zuchtend
Als een doorgeroeste smid
"Mens... een sans!... terwijl je bijna
Negen honour-tricks bezit
Biedt dan forcing! Topkaartslagen
Tellen! Ja, nou boos zijn! Bom
En je spel op tafel smijten
Doe dan ook niet zo stom!"
"Stom??", steunt ma,... "en wat zegt Goudsmit
Ik bouw op, ik wil naar slam!"
"Slam!!!", hoont pa, "met mijn twee boeren!"
"Ja, jij past maar" (maatje's stem
Wordt beschuldigend naast klagend)
"Als ik open..." "Mens", vloekt pa
"Speel nou liever!... God beware!!
Trek nou toch die vrije na!"
"Vrij?", vraagt ma, "wat vrij? Die schoppen
He, en waar is dan de heer?"
Pa zucht hoorbaar. He, dat zuchten
Welke kant ben ik nou weer
Blinde? Nou dan... tja, hoe zat het
Ook weer met die harten-tien
"Tel dan, kletskous!", dondert paatje
En dan moet je maatje zien!!
Pa en Ma verliezen samen
Elke robber strijk en zet
En als pa dan moet betalen
Gaan ze met krakeel te bed:
"Goudsmit jij maar in je eentje"
Kankert pa, "jij leert het nooit!"
"Zoooooo?", hoont ma, "wie heeft een robber
En wie heeft klein slam vergooid?"
Samen spelen ze al kijvend
Spel na spel, zie Goudsmit!, na
Paatje maakt het meest spektakel
Maar het laatste woord houdt ma
En als pa benauwd gaat dromen
Dan draait ma zich nijdig om:
"Dat vergooit klein slam! Zo'n ezel!"
"En toch", kreunt pa, "speel jij stom!!..."
Maatje e Paatje nas Cartas
Maatje toca, a velha canção
Porque Paatje adora jogar
E se ele faz isso na roda
Ela acaba se entediando
Mas espalha Culbertson e Goudsmit
Como açúcar no seu jogo
Então Paatje, como parceiro de Maatje
Sai do sério de vez em quando
Mas joga de novo, diz Paatje suspirando
Como um ferreiro enferrujado
"Cara... um sans!... enquanto você quase
Tem nove truques de honra
Então oferece forçar! Cartas altas
Contam! É, agora fica bravo! Pô
E joga seu jogo na mesa
Não seja tão burro!"
"Burro??", geme Maatje,... "e o que diz Goudsmit
Eu estou construindo, quero ir para slam!"
"Slam!!!", zomba Paatje, "com meus dois valetes!"
"É, você só passa" (a voz de Maatje
Fica acusadora ao lado de reclamante)
"Se eu abrir..." "Cara", xinga Paatje
"Joga logo!... Deus me livre!!
Puxa logo essa dama livre!"
"Livre?", pergunta Maatje, "que livre? Aquela espada
He, e onde está o rei?"
Paatje suspira audivelmente. He, esse suspiro
De que lado eu estou agora
Cego? Então... bem, como era
Aquela dez de copas mesmo
"Conta então, tagarela!", brada Paatje
E então você tem que ver Maatje!!
Paatje e Maatje perdem juntos
Cada roubo, risada e jogada
E quando Paatje tem que pagar
Eles vão para a cama brigando:
"Goudsmit, você sozinho"
Xinga Paatje, "você nunca aprende!"
"Sooooo?", zomba Maatje, "quem tem um roubo
E quem jogou um slam pequeno?"
Juntos jogam já discutindo
Jogo após jogo, veja Goudsmit!, depois
Paatje faz o maior espetáculo
Mas a última palavra é de Maatje
E quando Paatje angustiado começa a sonhar
Maatje se vira irritada:
"Isso joga fora um slam pequeno! Que burro!"
"E mesmo assim", geme Paatje, "você joga mal!!..."