Serenade du pave...
... Mais si ta fenetre reste close
Et les deux sous ne tombent pas
Zo nu en dan, in deze korte dagen
Klinkt tegen donker in een grauwe straat
Een schorre stem, die haar gebarsten klanken
Op de gesloten vensters stuiten laat
De regen tikt, de kachel staat te gloeien
Een raam gaat open, iemand gooit een cent
Zij vangt het geld en hij kijkt eens naar boven
Tikt aan zijn pet en speurt naar een agent
De regen tikt, de wind slaat op de daken
Ze zingen samen een verfomfaaid lied;
De klanken drijven als verscheurde snippers
De regen pletst, de tekst versta je niet
Ze staan op straat als twee verdoolde zielen
En in een graf van baksteen, met cement
Het warme licht glanst door gesloten ramen
Zij kijkt omhoog, hij let op de agent
Het liedje dreint in dofgeslagen klanken
De woorden scheurt de wild geworden wind
In een portiekje schuilt hun kinderwagen
En in die kinderwagen slaapt een kind
Het liedje dreint, de regen striemt de ruiten
Ze zijn aan kou en nattigheid gewend
Het liedje dreint, zij gaat de wagen halen
Het wordt weer tijd, straks komt er een agent
De regen striemt de druipend natte ruiten
De kachel gloeit, in zachte lampeschijn
Zitten de mensen, die nu veilig binnen
En niet op straat alleen gelaten zijn
Zij kijkt verlangend naar de lichte ruiten
De wagen piept, ze vangt een laatste cent
Hij huivert... en dan breekt opeens het liedje
Want om de hoek stapt statig een agent
Serenata do Calçadão
... Mas se a sua janela continuar fechada
E as moedas não caírem
De vez em quando, nesses dias curtos
Ecoa no escuro de uma rua cinza
Uma voz rouca, que seus sons quebrados
Bate nas janelas fechadas
A chuva cai, o aquecedor está ardendo
Uma janela se abre, alguém joga uma moeda
Ela pega o dinheiro e ele olha pra cima
Toca seu boné e procura por um policial
A chuva cai, o vento bate nos telhados
Eles cantam juntos uma canção amassada;
Os sons flutuam como pedaços rasgados
A chuva estoura, a letra você não entende
Eles estão na rua como duas almas perdidas
E em um túmulo de tijolos, com cimento
A luz quente brilha através das janelas fechadas
Ela olha pra cima, ele presta atenção no policial
A canção ressoa em tons abafados
As palavras são rasgadas pelo vento enlouquecido
Em um alpendre se esconde o carrinho de bebê
E dentro desse carrinho, uma criança dorme
A canção ressoa, a chuva atinge as janelas
Eles estão acostumados com o frio e a umidade
A canção ressoa, ela vai buscar o carrinho
Está na hora, logo vem um policial
A chuva atinge as janelas encharcadas
O aquecedor brilha, sob a luz suave da lâmpada
As pessoas estão sentadas, agora seguras dentro
E não estão sozinhas na rua
Ela olha ansiosamente para as janelas iluminadas
O carrinho range, ela pega uma última moeda
Ele hesita... e então a canção de repente para
Pois na esquina, um policial entra com pompa