Filmriss Pt.II
Fuck alles dreiht sich, y weiss nid, ob-y drhei bi.
Ha glaub e bleichs Gsicht, doch mi Aug erlaubt kei Blick.
Mir hän g'lööted wie die Gröschte, pöbled wie die Blöde,
nid dra dänkt was andri sage und druf gschisse, so wie Möwe.
Oh ja, mir hän uns benoh wie Rockstars
und jetzt brennt mi Hals, als wär mi Name Gotthard.
Ych fühl mi wie e Clochard und brüücht e Labrador,
wo mir arme Tropf dr Wäg zeigt bis zum Lavabo.
Denn y bi no blind, doch ha Durscht wie es Dromedar.
Werum goht's mir denn so schlimm? Sorry, kei Kommentar.
Viellicht soviel, d'Situation isch alles anderi als komisch,
wil ych uffstoh will, doch verdammt, das goht nid!
Es isch kuum tragbar und trotzdäm mach mi startklar,
obwohl ych numme Umriss gseh, als wär mi Kopf e Radar.
Immer langsam, aaaargh…isch das müehsam!
Gescht hetts no besser klappt, das mit em Wäg zum Küehlschrank.
Y Frog mi, was hütt los isch. Werum mi Kopf so gross isch.
Was-y geschter gmacht? Frog nid.
Bim ene Filmriss kriegsch nid viel mit und y find's nid wirklich komisch.
Es dreiht sich immer no und es könnt kuum schlimmer ko.
Uf em Wäg ind Kuchi ha ych mir ins Zimmer kotzt.
Ych fühl mi wie e Buschi wo muess Spuure hinterloh,
bi gfickt wie e Muschi. Doch hoff nid y stink e so,
als hätt ych die Nacht in ere Mülltonne verbrocht,
doch befürcht's fascht, so viel Stutz han-y verlocht.
Tja, s'Läbe isch halt mängmol hart wie e Backstei
und mi Läbere fühlt sich kalt aa, wie e Stück Hackfleisch.
Hoff nid die ganz Stadt weiss, was mir widerfahre isch.
Y wünsch mr Wasser, Aspirin und ändlich e klare Blick.
Doch y glaub nid, dass das Medikamänt zur Stärkig grad längt,
jetzt bruucht's ganz viel Schloof, süscht bin-y fertig am Änd.
Gsehsch wie ych kämpf und wie ych mich beweg?
Dr Blick in Spiegel seit, ych gseh us wie es Skelett.
Mit Augering, dräckig wie Brüllegläser,
so schwank-y richtig Kuchi, s'goht nümme schräger.
Y Frog mi, was hütt los isch. Werum mi Kopf so gross isch.
Was-y geschter gmacht? Frog nid.
Bim ene Filmriss kriegsch nid viel mit und y find's nid wirklich komisch.
Y Frog mi, was hütt los isch. Werum mi Kopf so gross isch.
Was-y geschter gmacht? Frog nid.
Zumindest hütt, viellicht au morn, blyyb-y clean und schaffs au ohni.
Wenn's so wytter goht mit Alkohol, bin-y bald scho tot.
Jä man, fick Bier, fick Schnaps, fick Alkohol!
Eifach mol entspanne, am Samstig nümm trinke.
Y will ändlich mi Glück finde und das Stück binde.
Mi Mueter in dr Kuchi so: Si könni nid numme schwyyge
und frogt, wenn mini Flegeljohr ändlich umme syyge.
Ych söll's 're nid übel näh, wenn sie mit mir drüber schwätzt,
sie würd mi gärn mit Wasser wecke, wenn sie e Kübel hätt.
Doch y ha kei Luscht uf Usstusch nach dere Sufftour.
Y weiss ych bin e Lussbueb, doch ein wo immer graduss luegt.
Dr harti Siech, wo si Ziel aavisiert
und sich nid loht aabezieh, das isch kei Klagebrief.
Nei, ych bi s'warte müed und weiss, dass Alk dr Frust stillt,
doch teilwyys bruuch-y son e Suff, wil das isch wien e Schutzschild.
So ei, zwei mol im Monet, sött's scho dinneliege
und y weiss y wird mi hasse drfür und zwor immer wieder.
Filme em Branco Pt.II
Porra, tudo gira, e não sei se tô de pé.
Acho que tô com a cara pálida, mas meus olhos não conseguem olhar.
A gente se comportou como os grandes, agiu como os idiotas,
sem se importar com o que os outros dizem, só se lixando, tipo gaivota.
Oh sim, a gente se comportou como rockstars
e agora minha garganta tá ardendo, como se meu nome fosse Gotthard.
Me sinto como um mendigo e preciso de um labrador,
que me mostre o caminho até o banheiro.
Porque ainda tô cego, mas tô com sede como um dromedário.
Por que tá tão ruim pra mim? Desculpa, sem comentários.
Talvez seja porque a situação é tudo menos engraçada,
quero parar, mas droga, não dá!
É quase insuportável e mesmo assim me preparo,
embora eu só veja contornos, como se minha cabeça fosse um radar.
Devagar, aaaargh… isso é cansativo!
Ontem foi melhor, isso de ir até a geladeira.
Me pergunto o que tá rolando hoje. Por que minha cabeça tá tão grande?
O que eu fiz ontem? Não pergunte.
Num filme em branco, não percebo muita coisa e não acho isso engraçado.
Ainda gira e não poderia estar pior.
No caminho pra cozinha, acabei vomitando no meu quarto.
Me sinto como um bicho que precisa seguir as trilhas,
fui fodido como uma vagabunda. Mas espero que não tenha um cheiro assim,
como se eu tivesse passado a noite em uma lixeira,
mas quase tenho certeza, perdi tanto dinheiro assim.
Pois é, a vida às vezes é dura como um tijolo
e meu fígado tá frio, como um pedaço de carne moída.
Espero que a cidade toda não saiba o que me aconteceu.
E eu desejo água, aspirina e finalmente uma visão clara.
Mas não acho que o remédio vai ajudar muito agora,
preciso de muito sono, senão vou ficar no chão.
Você vê como eu luto e como me movo?
Olhando no espelho, me vejo como um esqueleto.
Com olheiras, sujo como óculos de sol,
então eu realmente balanço, não dá mais pra ficar assim.
Me pergunto o que tá rolando hoje. Por que minha cabeça tá tão grande?
O que eu fiz ontem? Não pergunte.
Num filme em branco, não percebo muita coisa e não acho isso engraçado.
Me pergunto o que tá rolando hoje. Por que minha cabeça tá tão grande?
O que eu fiz ontem? Não pergunte.
Pelo menos hoje, talvez amanhã, vou ficar limpo e conseguir sem.
Se continuar assim com o álcool, logo estarei morto.
É, droga, foda-se a cerveja, foda-se a cachaça, foda-se o álcool!
Só quero relaxar, não beber mais no sábado.
Quero finalmente encontrar minha sorte e amarrar essa peça.
Minha mãe na cozinha: Ela não consegue ficar quieta
e pergunta quando meu ano de merda vai acabar.
Não deveria ficar brabo se ela fala sobre isso,
ela gostaria de me acordar com água, se tivesse um balde.
Mas não tô a fim de conversa depois dessa bebedeira.
Eu sei que sou um vagabundo, mas um que sempre olha pra frente.
O cara durão, que mira no alvo
e não se deixa levar, isso não é uma carta de reclamação.
Não, tô cansado de esperar e sei que o álcool alivia a frustração,
mas às vezes preciso de uma bebedeira, porque isso é como um escudo.
Então, uma ou duas vezes por mês, deveria ser suficiente
e eu sei que você vai me odiar por isso, e sempre de novo.