Devran Dönüyor
Duvarlar yıkıldı,
Kapı aralandı,
Işık üzerimize geldi,
Bizi aydınlattı,
Balıklar azalırken.
Sabahtan akşama dek
Çalışıp yorulurken,
Nereden geldiğini bilip,
Ne olacağını bilemezken,
Sular azalırken...
Oysa bizim oralarda,
Savaşa hayır diyenler var,
Ne güzel.
Onları yargılayanlar var.
Bana farketmez,
Müslüman, Hristiyan, Budist,
Bana faketmez,
Türk, Japon, Kürt,
Ozon delinirken.
Oysa bizim oralarda,
Yazılan yasalar, yasaklar...
Kendi dilinde
Şarkı söylememeliydi ozan.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
Zaman geçiyor, devran dönüyor.
O Ciclo Retorna
As paredes estão caindo,
A porta se abriu,
A luz veio até nós,
Nos iluminou,
Enquanto os peixes diminuem.
De manhã até a noite
Tocando e se cansando,
Sabendo de onde veio,
Sem saber o que vai acontecer,
Enquanto as águas diminuem...
Mas lá onde eu moro,
Tem quem diga não à guerra,
Que bonito.
Tem quem os julgue.
Pra mim tanto faz,
Muçulmano, cristão, budista,
Pra mim tanto faz,
Turco, japonês, curdo,
Enquanto a camada de ozônio se rompe.
Mas lá onde eu moro,
As leis e proibições escritas...
Na sua própria língua
O poeta não deveria cantar.
O tempo passa, o ciclo retorna.
O tempo passa, o ciclo retorna.
O tempo passa, o ciclo retorna.
O tempo passa, o ciclo retorna.