De Man Met De 17 Complexen
Er was een man met zeventien complexen
En elke avond telde hij ze na
Want hij wou weten: hekseniet of hekse
Als hij ze dan weer had, dan zei hij: "Ja!"
Maar oppunavond warentur maar zestien
Zun vrouw zei: "Kijkus in je andere broek"
Maar hij sprak heel beslist: "Nou geen gekles, Fien
Ik benniegek, mun zeventien is zoek!"
Hij dacht gekweld: waar kannut zijn gebleven
Het is de doodsteek voor mun kummensens
Zonder dat zeventiende kank niet leven
Ik bennikswaard, ik ben geen halluf mens
Zijn ega sprak al spoedig van zijn eksje
Maar hij zocht voort, in kolenkast en bad
Want 't was maar niet zo'n doodgewoon complexje
Het was het allermooiste dattie had
Ach, dacht de man, het is een penitentie
Wat kannik doen? Ik voel me zo onthand
Wel, dacht de man, ik plaats een advertentie
Ik plaats een advertentie in de krant
Beloning
Verloren maand., gaand van hier tot ginder
Om elluf uur, op voorb. lijn 4
Gebr. complex, slechts wein. waard voor vinder
Maar voor verl. veel want souv
Reeds daags daarna is het teruggekomen
Keurig gevouwen, onder envelop
'Kijk', schreef de dame die het had gevonden
'Hier is het hoor, knap nou maar gauw weer op!'
U moest die man zien, niet meer wrang of nukkig
Maar fris en monter en van zessen klaar
Hoogst onbekommerd en volmaakt gelukkig
Hij had ze alle zeventien weer bij mekaar
Wanneer dit lied u een moraal mag leren
Complexen zijn veel kostbaarder dan goud
En lang niet altijd helpt u adverteren
Als u ze hebt, zorg dan dat u ze houdt
O Homem com os 17 Complexos
Era um homem com dezessete complexos
E toda noite ele os contava de novo
Porque queria saber: bruxo ou bruxa
Se ele os tivesse de novo, dizia: "É!"
Mas numa noite só tinha dezesseis
Sua mulher disse: "Olha na sua outra calça"
Mas ele falou bem decidido: "Sem papo furado, Fien
Eu não tô doido, meu dezessete sumiu!"
Ele pensou angustiado: onde pode ter ido?
É o fim da picada pro meu juízo
Sem esse dezessete não dá pra viver
Eu não sou nada, não sou um ser humano
Sua esposa logo falou do seu ex
Mas ele continuou procurando, no armário e no banheiro
Porque não era um complexo qualquer
Era o mais bonito que ele tinha
Ah, pensou o homem, é uma penitência
O que eu posso fazer? Me sinto tão perdido
Bem, pensou o homem, vou colocar um anúncio
Vou colocar um anúncio no jornal
Recompensa
Complexo perdido, indo de cá pra lá
Às onze horas, na linha 4
Complexo irmão, pouco vale pro achador
Mas pra mim, muito vale, porque sou eu
Já no dia seguinte, ele voltou
Bonitinho dobrado, dentro de um envelope
"Olha", escreveu a moça que encontrou
"Aqui está, agora se ajeita logo!"
Você tinha que ver o homem, nada amargo ou rabugento
Mas fresco e animado, pronto pra tudo
Totalmente despreocupado e completamente feliz
Ele tinha todos os dezessete de volta
Quando essa canção te ensinar uma lição
Complexos são muito mais valiosos que ouro
E nem sempre ajuda você anunciar
Se você os tem, cuide bem deles.