395px

A música que ressoa entre as estrelas

Carpe Noctem

Söngurinn sem ómar á milli sstjarnanna

Þú vildir ekki hlusta á neitt nema
Sönginn sem ómar á milli stjarnanna
Allt annað var aðeins hjóm
Sem þú leiddir hjá þér eins og vondan draum

Þú vildir ekki einu sinni
Hlusta á eigin hjartslátt
Sem drukknaði og hvarf
í ofbeldisfullum skarkala himinhvolfsins

Með sverði dróstu línu í sandinn
á milli þín og mannanna
Og við horfðumst í augu yfir
órjúfanleg landamærin

Þú fylltir bikar þinn af stöðnuðu vatni
Og drakkst og harmaðir vonbrigðin
Sem ásækja þig sem draugur
Sem ásækja þig sem illur draugur

Með hatrömmum rúnum fláðirðu
Holdið sem fangelsaði þig
Með ólgandi þulum ófstu þér
Nýja hlekki, þyrnótta

Með skjálfandi höndum
Rótaðirðu í rakri jörðinni
Og sáðir formælingum
þinni eigin fordæmingu

Þar sem þú lagðist í moldina
Og lofaðir sársaukann
Og þjáninguna sem þú ræktaðir
Eins og illgresi innra með þér

Þar sem þú lagðist í moldina
Og lofaðir sársaukann og þjáninguna
Uxu harðgerð villiblóm
Þú lofsamaðir sársaukann og þjáninguna

Þessi veröld er gröf sem bliknar í samanburði við
Sönginn sem berst mér úr tóminu
Sagðirðu og hörfaðir í ylmjúkt myrkrið
Hvarfst mér frá augum fyrir fullt og allt

A música que ressoa entre as estrelas

Você não queria ouvir nada, mas
A música que ressoa entre as estrelas
Todo o resto foi apenas uma farsa
Que você perdeu como um pesadelo

Você nem queria
Ouça seu próprio batimento cardíaco
Que se afogou e desapareceu
no violento espantalho do céu

Com uma espada você desenhou uma linha na areia
entre você e os homens
E olhamos nos olhos um do outro
as fronteiras inquebráveis

Você encheu seu copo com água estagnada
E bebeu e lamentou a decepção
Que te assombram como um fantasma
Que te assombram como um fantasma malvado

Com runas de ódio você vibrou
A carne que te aprisionou
Com mantos turbulentos você se levantou
Novo link, Noite Espinhosa

Com mãos trêmulas
Você está enraizado no solo úmido
E semeou maldições
sua própria condenação

Onde você deitou na sujeira
E prometeu a dor
E o sofrimento que você cultivou
Como ervas daninhas dentro de você

Onde você deitou na sujeira
E prometeu a dor e o sofrimento
Cultive flores silvestres resistentes
Você elogiou a dor e o sofrimento

Este mundo é uma tumba que empalidece em comparação
A música que vem para mim do vazio
Você disse e se retirou para a escuridão quente
Desapareceu da minha vista para sempre

Composição: Árni Bergur Zoëga, Björn Snævar, Alexander Dan Vilhjálmsson, Tómas Ísdal, Andri Þór Jóhannson