Poema

Poëzie

Poema

Vandaag had ik een nachtmerrieEu hoje tive um pesadelo
En ik stond op, alert, op tijdE levantei atento, a tempo
Ik werd wakker met angstEu acordei com medo
En zocht in het donkerE procurei no escuro
Iemand met jouw warmteAlguém com o seu carinho
En ik herinnerde me een tijdE lembrei de um tempo

Want het verleden brengt me een herinneringPorque o passado me traz uma lembrança
Van de tijd dat ik een kind wasDo tempo que eu era criança
En de angst was reden om te huilenE o medo era motivo de choro
Een excuus voor een knuffel of troostDesculpa pra um abraço ou um consolo

Vandaag werd ik wakker met angstHoje eu acordei com medo
Maar ik huilde niet, klaagde niet om onderdakMas não chorei, nem reclamei abrigo
Uit het donker zag ik de oneindigheidDo escuro, eu via o infinito
Zonder heden, verleden of toekomstSem presente, passado ou futuro
Ik voelde een sterke omhelzing, het was geen angst meerSenti um abraço forte, já não era medo
Het was iets van jou dat in mij bleefEra uma coisa sua que ficou em mim

Ineens zien we dat we iets verloren zijnDe repente, a gente vê que perdeu
Of aan het verliezen zijnOu está perdendo alguma coisa
Zacht en naïef dat op de weg achterblijftMorna e ingênua que vai ficando no caminho
Dat is donker en koud, maar ook mooi omdat het verlicht isQue é escuro e frio, mas também bonito porque é iluminado
Door de schoonheid van wat er minuten geleden gebeurdePela beleza do que aconteceu há minutos atrás

Vandaag had ik een nachtmerrieEu hoje tive um pesadelo
En ik stond op, alert, op tijdE levantei atento, a tempo
Ik werd wakker met angstEu acordei com medo
En zocht in het donkerE procurei no escuro
Iemand met jouw warmteAlguém com o seu carinho
En ik herinnerde me een tijdE lembrei de um tempo

Want het verleden brengt me een herinneringPorque o passado me traz uma lembrança
Van de tijd dat ik een kind wasDo tempo que eu era criança
En de angst was reden om te huilenE o medo era motivo de choro
Een excuus voor een knuffel of troostDesculpa pra um abraço ou um consolo

Vandaag werd ik wakker met angstHoje eu acordei com medo
Maar ik huilde niet, klaagde niet om onderdakMas não chorei, nem reclamei abrigo
Uit het donker zag ik de oneindigheidDo escuro, eu via o infinito
Zonder heden, verleden of toekomstSem presente, passado ou futuro
Ik voelde een sterke omhelzing, het was geen angst meerSenti um abraço forte, já não era medo
Het was iets van jou dat in mij bleefEra uma coisa sua que ficou em mim
En dat geen einde heeftE que não tem fim

Ineens zien we dat we iets verloren zijnDe repente, a gente vê que perdeu
Of aan het verliezen zijnOu está perdendo alguma coisa
Zacht en naïef dat op de weg achterblijftMorna e ingênua que vai ficando no caminho
Dat is donker en koud, maar ook mooi omdat het verlicht isQue é escuro e frio, mas também bonito porque é iluminado
Door de schoonheid van wat er minuten geleden gebeurdePela beleza do que aconteceu há minutos atrás