395px

Gardel Em Paris

Celedonio Flores

Gardel En París

Soñando con triunfos y locas quimeras,
Partimos un día con rumbo a parís,
Llevando la gloria de la primavera
En nuestra bohemia, amable y feliz...
La ambición fue el norte que guió nuestro paso
Y el triunfo un ladero, sincero y cordial,
Jamás sospechamos que un día un fracaso
Tan cobardemente nos iba a bandear...

El hambre
Vino a golpearnos si asco.
El frío
¡cuántas veces nos fajó!
Y el recuerdo del pasado
Vino a escarbar despiadado
Adentro del corazón.
Un día
Se apagó el último pucho,
La estufa
Quemó el último carbón;
Y entró tallando la miseria
En la sórdida tragedia
De su desesperación...

Y un mozo porteño que lleva un jilguero
Trinando en el alma y en el corazón,
Fue el amigo noble, cordial y sincero
Que arrojó la cuerda de la salvación...
Y vueltos al barrio, que un día nos viera
Rumbear para europa, buscando cartel,
Recordamos siempre la ayuda sincera
Del cantor y amigo: ¡carlitos gardel!

Gardel Em Paris

Sonhando com triunfos e loucas quimeras,
Partimos um dia com destino a Paris,
Levando a glória da primavera
Na nossa boemia, amável e feliz...
A ambição foi o norte que guiou nosso passo
E o triunfo um parceiro, sincero e cordial,
Nunca suspeitamos que um dia um fracasso
Tão covardemente nos ia derrubar...

A fome
Veio nos atingir sem dó.
O frio
Quantas vezes nos espancou!
E a lembrança do passado
Veio escavar impiedoso
Dentro do coração.
Um dia
Se apagou o último cigarro,
O aquecedor
Queimou o último carvão;
E entrou esculpindo a miséria
Na sórdida tragédia
De sua desesperação...

E um garçom de São Paulo que leva um canário
Cantando na alma e no coração,
Foi o amigo nobre, cordial e sincero
Que lançou a corda da salvação...
E voltando ao bairro, que um dia nos viu
Rumbear para a Europa, buscando fama,
Lembramos sempre da ajuda sincera
Do cantor e amigo: ¡Carlitos Gardel!

Composição: