Vyf lewens
Met die eerste wit john collins
Is ek 'n kunstenaar uit die renaissance
Jy is die mona lisa van my hart
En ek bekend met 'n da vinci-smart
Ek sien in spieëls 'n karmeliete vader
Wat draai en draai en my gedurig nader
Teerheid en tering speel in sy oë saam
Dis ek, dis ek, wat in die spieël staan!
Toe loop ek op my tone op 'n draad
'n sierlik, pagel-sirkus akrobaat
Ek spoed die lug in om te voel
Die dood hang aan my slingerstoel!
Die voetval wat deur ster-nat strate klink
Die maer gelaat wat in bierglase blink
Die man wat hurk in roelandstraat
Wat sterf van honger is my skadu-maat!
Die vyfde collins maak my nugter
Die papie roer en ek word digter...
Cinco Vidas
Com o primeiro John Collins branco
Sou um artista do renascimento
Você é a Mona Lisa do meu coração
E eu me sinto com a inteligência de um Da Vinci
Vejo em espelhos um pai carmelita
Que gira e gira e sempre se aproxima de mim
Ternura e desgraça dançam em seus olhos
Sou eu, sou eu, que está no espelho!
Então andei na ponta dos pés sobre um fio
Um elegante acrobata de circo
Eu me lanço ao ar para sentir
A morte pendurada na minha cadeira de balanço!
O barulho dos passos ecoa por ruas molhadas de estrelas
O rosto magro que brilha em copos de cerveja
O homem que se agacha na Rua Roeland
Que morre de fome é meu companheiro de sombra!
O quinto Collins me deixa sóbrio
O papagaio se agita e eu me torno poeta...