Oud Zeer
Roerloos lig ik in mijn bed
En staar naar het plafond
Soms wordt de tijd hier terug gezet
En zie ik dat balkon
Van ons huis in Slotermeer
Wij tweeen, twee jaar terug
De zuster zegt: "Ach ja, meneer
Wat gaat de tijd toch vlug"
Ik krijg beschuit met slappe thee
En leer dat alles went
Mijn moeder neemt soms druiven mee
Ze denkt dat zij me kent
Al zie ik dan nog wel wat bleek
Ik kom er bovenop
Dokter Nix zegt: "Nog een week
Dan mag u al weer op"
refr.:
Want de wonden zijn geheeld
De dokter weet niet wat mij scheelt
Maar de wonden zijn geheeld
Ik dacht dat ik onkwetsbaar was
Nu zit ik met mijn trots
Zoals ik in 'Het Beste' las
De afgang van een rots
De korsten trekken langzaam terug
En er kristalliseert
Rose vlees op buik en rug
Ik ben gerepareerd
Roerloos lig ik in mijn bed
En staar naar het plafond
De zuster zeurt: "Ach toe, meneer
Drink toch uw bouillon"
Ik mis je nu al nauwelijks meer
Al voel ik 's nachts nog pijn
De dokter zegt: "Dat is oud zeer
Het kan ook verbeelding zijn"
refr.
Velho Sofrimento
Parado, eu deito na minha cama
E encaro o teto
Às vezes o tempo aqui é retrocedido
E vejo aquela varanda
Da nossa casa em Slotermeer
Nós dois, há dois anos atrás
A enfermeira diz: "Ah sim, senhor
Como o tempo passa rápido"
Eu recebo biscoito com chá fraco
E aprendo que tudo se acostuma
Minha mãe às vezes traz uvas
Ela acha que me conhece
Mesmo que eu ainda pareça pálido
Eu vou me recuperar
O doutor Nix diz: "Mais uma semana
Então você já pode se levantar"
refrão:
Porque as feridas estão curadas
O médico não sabe o que me aflige
Mas as feridas estão curadas
Eu pensei que era invulnerável
Agora estou lidando com meu orgulho
Como li em 'O Melhor'
A queda de uma rocha
As crostas estão lentamente se afastando
E se cristaliza
Carne rosa na barriga e nas costas
Eu estou consertado
Parado, eu deito na minha cama
E encaro o teto
A enfermeira insiste: "Ah, por favor, senhor
Beba seu caldo"
Eu já mal sinto sua falta
Embora ainda sinta dor à noite
O médico diz: "Isso é velho sofrimento
Pode ser apenas imaginação"
refrão.