El Teu Refugi
Et penses que estàs sola
Però et veig per un forat
Mentre el temps s'atura
II l'espai es converteix en il·limitat
T'ha costat, tens molta gent parlant
Però has marxat
Només el cos resta congelat
I amb ulls de gat et cerques
No saps què estàs buscant
I jo et segueixo la mirada
Al teu refugi que m'agrada tant
M'invento que una altra vida
Va ser un poema que no funciona
I els teus ulls amaguen coses
Que només saben les ones
Digue'm què volen els teus ulls
I digue'm què troben a faltar
Digue'm què hi ha a l'horitzó
Que et du sense retorn
Més lluny del meridià
I amb les pupil·les dilatades
Trenques les parets del bar
Són dues fletxes disparades
Necessiten veure el mar
Pou immens on els records es
Fan presents en un instant
I aquells records que t'asfixiaven
Aquí tenen tot l'espai
Per plorar si cal o callar
Veig que ens els teus ulls
Hi ha massa coses que no es poden explicar
Per trobar tanta bellesa en el dolor
Que quan parlen les fissures
L'iris canvia de color
Digue'm què volen els teus ulls
I digue'm què troben a faltar
Digue'm què hi ha a l'horitzó
Que et du sense retorn
Més lluny del meridià
Portes l'iris tatuat
Per una vivència del passat
Que tu no pots ni recordar
Però et fa sentir aquest buit
Que només omple el més enllà
Digue'm què volen els teus ulls
Què troben a faltar els teus ulls
Els teus ulls
Digue'm
O Teu Refúgio
Você pensa que está sozinha
Mas eu te vejo por um buraco
Enquanto o tempo para
E o espaço se torna ilimitado
Te custou, tem muita gente falando
Mas você foi embora
Só o corpo fica congelado
E com olhos de gato você se procura
Não sabe o que está buscando
E eu sigo seu olhar
Até o seu refúgio que eu gosto tanto
Eu invento que uma outra vida
Foi um poema que não funciona
E seus olhos escondem coisas
Que só as ondas sabem
Me diga o que seus olhos querem
E me diga o que eles sentem falta
Me diga o que há no horizonte
Que te leva sem retorno
Mais longe do meridiano
E com as pupilas dilatadas
Você quebra as paredes do bar
São duas flechas disparadas
Precisam ver o mar
Poço imenso onde as memórias se
Tornam presentes em um instante
E aquelas memórias que te sufocavam
Aqui têm todo o espaço
Para chorar se precisar ou calar
Vejo que nos seus olhos
Há muitas coisas que não podem ser explicadas
Para encontrar tanta beleza na dor
Que quando as fissuras falam
A íris muda de cor
Me diga o que seus olhos querem
E me diga o que eles sentem falta
Me diga o que há no horizonte
Que te leva sem retorno
Mais longe do meridiano
Você tem a íris tatuada
Por uma vivência do passado
Que você não consegue nem lembrar
Mas te faz sentir esse vazio
Que só o além preenche
Me diga o que seus olhos querem
O que seus olhos sentem falta
Seus olhos
Me diga