Vainajala
näytä tietä temppeliin
ihosi savuten kosteaan ilmaan
temppelihin kultaisehen
kultaihosi hopeailmaan
sillan alla villi kuu
virtaa hopeaisessa peilissään
villi kuinen kultaotsa
vihtoo vaskivirran alla
aivojen unisilmukoissa
neidon otsapalmikoissa
käytävihin hiljaisihin
hiilenmu
kukkaa
joka vasten virran viertä
niin hentona kohoaa
mitä tarkoitat näillä sanoilla
mihin tahdot viedä minua
sinisuonen siltaa syvälle
vihkitupaan vainajalaan
aivojen unisilmukoissa
immen otsapalmikoissa
olet kuu, se oletkin
mikä vaihtuu ja vähenee
laittaa vetemme liikkeeseen
Vainajala
mostre o caminho para o templo
sua pele fumegando no ar úmido
templo dourado
a sua pele prateada
sob a ponte, a lua selvagem
reflete em seu espelho prateado
lua selvagem com testa dourada
baila sob o rio de cobre
nos laços sonhadores do cérebro
nos coques da donzela
em corredores silenciosos
carvão
flor
que contra a corrente se ergue
tão delicada se levanta
o que você quer dizer com essas palavras
para onde você quer me levar
profundamente na ponte da veia azul
para o quarto sagrado de Vainajala
nos laços sonhadores do cérebro
nos coques da donzela
você é a lua, é você mesmo
que muda e diminui
faz nossa água entrar em movimento