395px

Melancolia

Cmx

Melankolia

Miten vihaankaan puhetta sanoja, vihaankaan kirjoittamista
Kävelen vain kehää tyhjässä talossani

Ajatukset pelkkiä houreita, toiveet kuin aamuinen seitti
Koko elämän aika tuhkaa ja sumua

Rakkaudesta ruikuttajat, halusta ulvojat
Kiertää kaupungin sydäntä vaanien verta

Omiin synkkiin linnoihinsa, vallitusten taa
Pelokkaammat piilee hautomaan paalujaan

Maailmako painajainen josta ei voi herätä
Elämäkö huokaus kahden tyhjyyden välissä

(Chorus)
Aika kulkee, kellot laukkaa
monta raukkaa, hautahaukkaa
Ennen iltaa, siis kulje siltaa
mut varo murhamiesten kiltaa
Varo liittymästä heihin
jotka usko eivät enää mihinkään

Tahto tuhoutua, lienee eräs sielun toimilanka
Toinen vallan halu pyörii piirin tunnetun

Taistelu on kahden sanan välin mittainen
Kyllä vaiko ei kas siinä pulma

Maailmako painajainen josta ei voi herätä
Elämäkö huokaus kahden tyhjyyden välissä

Melancolia

Como falar de ódio, palavras de ódio,
Só ando em círculos na minha casa vazia.

Pensamentos são só devaneios, desejos como teia de aranha matinal,
Toda a vida é só cinzas e névoa.

Os que choram por amor, os que uivam de desejo,
Circulam o coração da cidade, espreitando o sangue.

Em suas próprias fortalezas sombrias, atrás das muralhas,
Os mais medrosos se escondem, incubando suas estacas.

O mundo é um pesadelo do qual não se pode acordar,
A vida é um suspiro entre dois vazios.

(Refrão)
O tempo passa, os relógios disparam,
Muitos fracos, sepulturas a espreitar.
Antes da noite, então atravesse a ponte,
Mas cuidado com o grito dos assassinos.
Cuidado para não se juntar a eles,
Aqueles que não acreditam mais em nada.

A vontade de se destruir, deve ser um fio da alma,
Outro desejo de poder gira em um círculo conhecido.

A luta é medida entre duas palavras,
Sim ou não, aí está o dilema.

O mundo é um pesadelo do qual não se pode acordar,
A vida é um suspiro entre dois vazios.

Composição: CMX